null Beeld

Review: Glen Hansard op Rock Werchter 2016

Geen hond die vijf minuten ver in de set van Glen Hansard had durven voorspellen dat Tom Barman zou genamedropped worden, er over voetbal zou gezongen worden, een Chili Pepper op het podium zou verschijnen, én de Pixies op authentieke wijze in de setlist zouden passeren. En toch: allemaal gebeurd.

Jürgen Beckers

Glen Hansard, 46 nu, speelde op zijn 21ste mee in ‘The Commitments’ (hij was de gitarist), richtte The Frames op, werd vervolgens frontman van The Swell Season, en tuft sinds een paar jaar onder zijn geboortenaam de wereld rond. Maar wel met een uitstekende soulrock-band in zijn rug.

Het eerste wat we in The Barn bij aanvang van het concert op de grote schermen te zien kregen, was bladmuziek, maar het eerste wat we hoorden was een overstuurde gitaar die niet op papier stond. Partituren voor de cello en de eerste en tweede viool, aan de andere kant blazers die het uit het blote hoofd deden, in het midden met de gitaar en de rest van de rock ‘n’ roll-drievuldigheid rondom hem: Glen Hansard. Hansard stond erop om ons verdriet van gisteravond te doen vergeten. ‘Belgium are out,’ zei hij. ‘Ireland are out. So where do we put our hopes? Iceland. This song is for Iceland’. ‘Winning Streak’, verder ingeleid door dat gekke tribale dansje van de Ijslanders, bewees meteen dat Hansard weet hoe hij een publiek moet bespelen. Na elk meeklap- en brulmoment, serveerde hij telkens één van zijn gevoeligere, rustige songs. ‘When Your Mind’s Made Up’, van zijn oude groepje The Swell Season, was vroeg aan de beurt, ‘Love Don’t Leave Me Waiting’ volgde later, na een uitstekende versie van Van Morrisons ‘Astral Weeks’ waarin zowel Eddie Vedder als Tom Barman genamedropped werden. Wederom applaus, wat had u gedacht.

Het meezingmoment had iedereen voelen aankomen – ‘Don’t worry, when you’re singing from your heart, you’re always in tune’ – de verschijning van Chili Peppers-drummer Chad Smith, die op shakers en tamboerijn zijn appreciatie voor Hansard kwam verkondigen, en de bijzonder waarheidsgetrouwe cover van ‘Where Is My Mind’ – onze favoriete Pixies-song! – veel minder.

Er kwamen nog covers van: ‘Respect’ van Otis Redding, en ‘Don’t Do It’ van Marvin Gaye (ook bekend in een zalige versie van The Band), maar de hoogtepunten waren ‘Way Back in the Way Back When’ en ‘Her Mercy’ van Glen Hansard.

Hansard was zichtbaar blij met ons. Een gevoel dat wederzijds was: het publiek dat massaal was komen schuilen voor de regen, stond er nog lang nadat de zon haar comeback had gemaakt.


Het moment

Het publiek

Quote

‘Belgium are out. Ireland are out. So where do we put our hopes? Iceland. This song is for Iceland’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234