null Beeld

Review: Godspeed You! Black Emperor op Pukkelpop 2013 (Marquee)

Kan dat eigenlijk wel, een post-apocalyptisch concert nadat de Apocalyps haar kat heeft gestuurd? De solfer-spuwende metal-ruiters van Slayer hadden twee weken geleden laten weten dat ze Pukkelpop dit jaar links zouden laten liggen, maar Godspeed You! Black Emperor loste dat technische probleempje handig op door vanavond eerst zélf de wereld (of toch de Marquee) te doen vergaan, en ons daarna onder te dompelen in de even trieste als hallucinant mooie nasleep daarvan.

Herbert Struyf

Want lees je ergens iets over GY!BE, dan duiken een halve zin verder steevast de termen post-apocalytisch en post-rock op. Maar vanavond bleek nog maar eens dat dat allemaal veel te academisch klinkt voor wat het acht(negen?)koppige collectief uit Montréal op de planken brengt. Met gitaren, bas, dubbele percussie en viool wekken ze traag aanzwellende tsoenami's op; storten ze ons in tumultueuze climaxen en trakteren ze ons op minutenlange stukken van bijna-stilte.

Field recordings van stemmendie herinneringen ophalen of hun verontwaardiging uiten worden aangevuld met korrelige Super-8-projecties van antieke treinen, desolate landschappen, potten-en-pannen-protest, flikkerlichten op politiewagens, mugshots van gevangenen, de veilingprijzen van varkens en maïs van weleer, en - als zelfs beelden het uiteindelijk laten afweten - smeltende pellicule.

De band heeft lak aan de geplogenheden van het popconcert. De leden verschenen in gespreide slagorde op het podium, en gingen in een halve cirkel naar elkaar toe gekeerd zitten (als dat voor sommigen betekende: met de rug naar het publiek, dan was dat maar zo). Na de klassieke openingsdrone ('Hope Drone') - meer dan lang genoeg om alle non-believers uit de tent te jagen - stortten ze zich in 'Mladic', ooit treffend omschreven als 'a traditional folk song played by the devil', met potige riffs en feedback die in cirkels boven onze hoofden gierde. Het werd nog heavier met 'Behemoth': een kolos van vijfendertig minuten, met oorlogsdrums, Oosters aandoende riff-o-rama's, een storm-in-de-song en een ambient-improvisatie in het midden, bij flikkerende beelden van een creepy verlaten huis.

Zo'n Godspeed-concert is een fysieke ervaring: beelden; geluiden, klanken, texturen; trillingen. Het is een oordoptest, een uitputtingsslag, een oefening in concentratie. Op de momenten dat alles écht perfect zit, nemen hun tracks je ademhaling en je hartritme over. Of voel je tranen van ontroering prikken wanneer GY!BE na het geweld van 'Behemoth' de prachtigste, meest trieste muzikale fall-out over ons doet neerdalen. Alles leek verloren, maar hier en daar, in een eenzame vioolmelodie, of een angeliek stemmenkoor, valt toch nog een straal troost te ontwaren. De man achter de projectoren verzuimt om het gekribbelde woord 'HOPE' dat aan het begin van het concert over het scherm danste, opnieuw te tonen, maar de boodschap is duidelijk.


Het moment

Are you kidding? Hoe haal je in godsnaam je favoriete flard uit zo'n rollercoasterrit?


Het publiek

Euforisch. Overdonderd. Verkleed als Teigetje (toegegeven: slechts een enkeling). Gedachtenloos meewiegend of zachtjes headbangend. Lieven die hun geduld verloren tijdens 'Behemoth'. Lieven die weer dichterbij schuifelden tijdens het ontroerende laatste kwartier.


Quote

De band deed er het zwijgen toe.


Tweet

Lunice (van TNGHT) is een vent naar ons hart.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234