null Beeld

Review: Goose op Rock Werchter 2016

Gitarist Dave Martijn, bassist Tom Coghe en drummer Bert Libeert waren discreet het podium opgewandeld en al een eind gevorderd in een bijzonder aarzelende setopener toen zanger Mickael Karkousse met de armen in de lucht zijn manschappen kwam vervoegen. Zijn gebaren waren groots, maar op zijn gezicht stond ‘Oei!’ te lezen.

Jürgen Beckers

Goose bij daglicht: dat was lang geleden en het leek aanvankelijk een bijzonder moeilijke oefening te gaan worden. Het publiek had massaal voor de Main Stage postgevat, maar moest even wachten op het Goose waarvoor het gekomen was.

De groep opende met ‘What You Need’ en ‘Trip’ - ook op de nieuwe plaat ‘What You Need’ het openingsduo: songs waarmee veel meer op hoofd dan benen gemikt wordt, en de nadruk bij gebrek aan potige beats op de teksten komt te liggen. ‘Bij Wodan,’ schoot het door ons hoofd, ‘toch geen meerwaarde-set zeker?’. Het was alsof Goose eens een andere versie van zichzelf wilde proberen, een versie waarvoor het publiek niet meteen luidkeels brullend zijn appreciatie liet blijken. Het grootste applaus kwam er lange tijd bij de beelden uit de massa die op de grote schermen naast de groep werden geprojecteerd: een man die met rolstoel en al in de lucht werd gestoken, een meisje in modderbikini, een pikante boodschap op een kartonnen tekstballon.

Maar het was ook alsof Goose een A-set en een B-set had voorbereid, en gelukkig al snel in de smiezen had dat plan B voor vandaag de betere optie was.

Drie songs ver in de set mocht de Flying V-gitaar van Dave Martijn al uit de koffer, waarop als bij toverslag de groep verscheen waarop iedereen stond te wachten. ‘Yeah I can, control, my body / No I can’t, control, my head’. Nog een klein uur bleef er over voor de fun en de hits, en die kregen we in overvloed. Je zag de spanning zienderogen van de groepsleden afglijden, en de ‘Oei!’ op het gezicht van Karkousse plaatsmaken voor een ‘Oef!’.

Het publiek vergaf welwillend wat vooraf was gegaan en gooide hersenloos armen en benen in de strijd. Dat de fun en de hits zich bij Goose niet voltallig in het verleden situeren (uiteraard kregen we ‘Bring It On’, ‘Black Gloves’ en ‘Low Mode’ van hun tien jaar oude debuutplaat), bewezen de nieuwe songs ‘Come Home’ en ‘Call Me’, met dat laatste zelfs als absolute hoogtepunt van de set.

‘Synrise’ was de afsluiter. En wat begonnen was met een poging tot poëzie, eindigde met een door de hele wei meegezongen ‘Oewoehoewoehoe!’. Op een festival heet dat een triomf.


Dit was u - dànsend - tijdens Goose op Rock Werchter 2016:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234