null Beeld

Review: Gorillaz - Demon Days

Popsterren proberen krampachtig eeuwig jong te blijven, maar - Mick Jagger nog aan toe - dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Tenzij ze in de huid van een stripfiguurtje kruipen, want die hebben simpelweg de eeuwige jeugd. Het lijkt voor de hand te ...

Popsterren proberen krampachtig eeuwig jong te blijven, maar - Mick Jagger nog aan toe - dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Tenzij ze in de huid van een stripfiguurtje kruipen, want die hebben simpelweg de eeuwige jeugd. Het lijkt voor de hand te liggen, maar het eerste samengaan tussen strip en pop kwam er pas vier jaar geleden, toen de Gorillaz-guerrillero's de wereld bestookten met hun dubby hippop. De apen in kwestie, aangevoerd door Blur-brein Damon Albarn en Tank Girl-tekenaar Jamie Hewlett, beweerden anoniem te willen blijven, maar speelden Albarns karakteristieke stem en Hewletts al even herkenbare tekenstijl wel radicaal uit.

Vier jaar later - de teller van het titelloze debuut staat op zes miljoen - is er een tweede cd, 'Demon Days'. Die steunt wat minder op dub en hiphop, wellicht omdat Dan The Automator de kooi verlaten heeft. Niet dat er nu gebrek is aan Schoon Volk: Neneh Cherry, Ike Turner, De La Soul en acteur Dennis Hopper zijn van de partij. De geheel uit waanzin en paranoia opgetrokken Hopper klinkt zowaar brááf, waardoor het hallucinante verhaal dat hij voordraagt in 'Fire Coming out of a Monkey's Head' de punch mist om een onuitwisbare indruk te laten.

Dan liever het beklemmende 'Kids with Guns': Albarn drapeert een van wanhoop vergeven melodietje over een dreigende afgekloven riff. Brrr. Of 'All Alone', waarin de strenge raps van Roots Manuva en de mierzoete vocalen van Martina Topley-Bird elkaar nu eens afstoten en dan weer aantrekken. Meer knap combinatiewerk: in 'Dirty Harry' (de eerste cd bevatte al een song die 'Clint Eastwood' heette!) zweeft een fluisterend zingend kinderkoor - Scala was niet beschikbaar - over een funky groove, die halverwege weggedrumd wordt door kwade raps en venijnige hiphopbeats.

Zo verandert bijna elk nummer en route radicaal van richting, helaas zelden met succes: een pak songs lijkt weinig meer dan kladjes. 'White Light' bijvoorbeeld, met een schep noise uit de afvalemmer van The Velvet Underground, of 'O Green World', bleeps zonder song. Maar de jammerlijkste mislukking sparen Gorillaz op voor het end: uit 'Don't Get Lost in Heaven' / 'Demon Days' spreekt bewondering voor de magische harmonieën van The Beach Boys, tot na twee minuten een schurende beat de hartverwarmende stemmenpracht komt bezoedelen. Zonde!

'Demon Days': de titel klinkt beter dan de meeste songs.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234