null Beeld

Review: Gorki - Plan B

'Ik had een wereldster kunnen worden: was ik maar tien jaar vroeger in de muziek gegaan, en had ik maar in het Engels gezongen,' meende Luc De Vos vorige week nog in Humo. Om het eens in het Engels te zingen: we think not, en de reden is eenvoudig: i...

Geert Op de Beeck

'Ik had een wereldster kunnen worden: was ik maar tien jaar vroeger in de muziek gegaan, en had ik maar in het Engels gezongen,' meende Luc De Vos vorige week nog in Humo. Om het eens in het Engels te zingen: we think not, en de reden is eenvoudig: in 's mans universum pendelt men nu eenmaal niet tussen Madison Square Garden, Le Zénith en de Budokan, maar van Reve en Jan De Wilde naar Danny Mommens en de regionale pagina's van Het Laatste Nieuws (editie Meetjesland). Voor ons niet gelaten, want wij horen liever een sterke plaat van een plaatselijke held dan een kutplaat van een wereldster, en het toeval wil natuurlijk dat wij 'Plan B' - de nieuwe Gorki - een behoorlijk sterke plaat vinden.


'Een Schaduw in de Schemering' was al een prima singlekeuze, maar nog veel beter is 'Engeland', een staplied voor tijden waarin de meeste mensen wel wat anders te doen hebben dan onder het zingen van liederen langs de wegen te stappen: 'Een pil geslikt in Amsterdam / Verliefd geworden op een man / Ik ben op weg naar Engeland / Dit gezien en dat gedaan / Rondgezworven langs de baan / Door iedereen voorbijgestreefd / En ook een aanslag overleefd.'

Eveneens uitstekend is het Internet-rukkersanthem 'Elektronica voor Geliefden', waarin De Vos twijfelt tussen tristesse en hilariteit: 'De lijn is zo snel, en veel te goedkoop / Ik betaal met geld dat niet bestaat,' zingt hij, en: 'Ik open haar benen / Ik speel met haar tenen / Ik hou mijn geluk in mijn eigen hand.' Neen, dát hebben die marketeers en sales-types van Telenet en Belgacom ons niet verteld toen ze ons de talloze mogelijkheden van hun fantastisch product probeerden uit te leggen.

Om de sfeer niet al te jolig te laten worden, krijgen we daar ook nog de mooie, van weemoed vergeven titeltrack over de eeuwig verloren jeugd bovenop, én 'Donkere Stille gangen', een Reviaanse treurmars op zijn De Vos' ('Donkere stille gangen / De geur van bleke jongens / Er hangt bloemkool in de lucht')

Alleen in het wat warrige 'Prins van de Duisternis' (een machtige openingsriff à la Pumpkins, en vervolgens niets meer) en 'Robots in een Ruimtetuig' (goede song, maar zes Duvels is echt te veel als je een tekst zit te schrijven, beste Luc) vervalt Gorki nog heel even in de oude zeren, maar verder hebben wij absoluut niks te mekkeren over 'Plan B': De Vos, Eric Bosteels (drums), Luc Heyvaerts (toetsen) en Erik Van Biesen (bas) tonen zich de hele plaat lang een perfect ingespeeld team, de productie van Michel Dierickx is très poppy en geheel vlekkeloos, en gastmuzikanten Jean-Marie Aerts en Frank Clarysse doen datgene waarvoor gastmuzikanten doorgaans ingehuurd worden: uitstekend musiceren. Voldoende argumenten om De Vos als wereldster te blijven behandelen, althans in de wereld tussen De Panne, Maaseik en Groningen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234