Review: Grizzly Bear in de AB

Een nieuwe plaat, een nieuwe tour: na hun passage in het Koninklijk Circus drie jaar geleden, een herfstige doortocht die in onze herinneringenschuif onder het label 'onvergetelijk' werd geklasseerd, stonden wij klaar om Grizzly Bear nog maar eens - met enthousiasme - geweldig te vinden. Beetje te hoge verwachtingen, zo blijkt, want even lyrisch als toen werden we dit keer niet van de Brooklynites; we vonden ze vanavond gewoon 'goed'. Zij het nog steeds met enthousiasme.

Hoekiger, rauwer, volwassener: aan adjectieven geen gebrek om 'Shields', Grizzly Bears laatste, alweer prachtige, plaat te beschrijven. Maar 'beter' is er vooralsnog geen van - daarvoor hebben wij drie jaar geleden 'Veckatimest' te diep in ons hart gesloten, en is deze nieuwe (nog) niet ver genoeg onder onze huid gekropen. Misschien dus ook daarom dat we niet volledig méé waren: onze hartslag sloeg geen twee tellen over toen 'Sleeping Ute' - nochtans een beresterke single - werd ingezet, en wij begonnen niet spontaan te zwijmelen toen 'Speak in Rounds' zo mooi openbloeide. Sterke nummers, die van 'Shields', maar er plakken nog geen verhalen aan. Ze moeten nog wat groeien.

En misschien hoorden wij wel dingen die er niet waren - we zijn vandaag tenslotte onze gele pilletjes vergeten - maar hier en daar klonken Ed Droste en Daniel Rossen, koningen van de samenzang die Fleet Foxes het nakijken geven en de mooiste harmonieën aan deze zijde van Panda Bear los uit hun bilnaad trekken, een klein beetje blasé en - confronteert u ons ermee op café, dan ontkennen we het in alle toonaarden - zelfs vals.

De hele band stond bovendien mooi te spelen, maar er straalde geen gevoel van euforie, geen klinkende triomf van uit. Het was de routine van een Grote Groep, maar wel nog steeds dat: routine.

Ons humeur - dat éven van 'enthousiast' naar 'sceptisch' dreigde af te glijden - ging echter pijlsnel de hoogte in wanneer 'Knife', 'Foreground' en 'While You Wait for the Others' (nog steeds hun beste song) werden ingezet. Misschien dat de rest van het optreden het niveau van dat drieluik gewoon niet aankon?

Dat ene lampionneke dat bleef branden op het eind van 'Foreground' bezorgde ons alvast kippenvel; één keer op anderhalf uur, het is nog altijd véél meer dan gemiddeld. Maar ons persoonlijke record tijdens een Grizzly Bear-optreden staat op zes.

Ach ja, misschien zijn wij gewoon verwend.


Hoogtepunt

De fabuleuze afsluiter van 'Shields': een optreden van Grizzly Bear mag warmte geven en 'Sun in Your Eyes' was als geknuffeld worden door een mooi meisje met een fleecedekentje.


Dieptepunt

Middenin 'Two Weeks', toen wij merkten dat het bij dat éne kippenvelmoment zou blijven.


Quote

'Ah, eindelijk in de grote zaal van de AB.' Kleine groepjes worden groot.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234