null Beeld

Review: Harry Potter and the Prisoner of Azkaban

Na het gaperige en in prutterige speciale effecten verzuipende 'Harry Potter and the Chamber of Secrets' vreesden we even dat de serie al na twee afleveringen geheel was uitgeknepen, maar - abracadabra! - nummer drie is een meevaller: 'Harry Potter a...

Na het gaperige en in prutterige speciale effecten verzuipende 'Harry Potter and the Chamber of Secrets' vreesden we even dat de serie al na twee afleveringen geheel was uitgeknepen, maar - abracadabra! - nummer drie is een meevaller: 'Harry Potter and The Prisoner of Azkaban' is sfeervol en goed opgebouwd, de digitale tovenarij blijft enigszins binnen de perken, en Hermione Granger doet ons toverhoutje meer en meer opgloeien. 't Was een uitstekende zet om de ietwat bleke Chris Columbus te vervangen door 'Y Tu Mama También'-regisseur Alfonso Cuarón, die qua smaak en visuele stijl eigenlijk dichter bij Tim Burton dan bij J.K. Rowling lijkt aan te leunen, en het intussen al goed vertrouwde Harry Potter-universum vanaf de eerste minuut in sombere schaduwpartijen dompelt.

Hoewel we hem slecht enkele minuten te zien krijgen, wordt de hele prent gedomineerd door Sirius Zwarts (de als vanouds demonische Gary Oldman vormt een welkom duister tegengewicht voor de jolige Zweinsteins-magiërs), een mysterieuze, wegens moord veroordeelde tovenaar die meer schijnt te weten van de dood van Harry's ouders en na twaalf jaar uit de gevangenis van Azkaban ontsnapt. De nabijheid van Sirius Zwarts werpt beklemmende schaduwen over Zweinsteins en over de hele film, die zich niet toevallig hoofdzakelijk 's nachts en onder een grimmig gesternte afspeelt: spookhonden waren rond, het tovenaarskoor zingt dreigend van 'Iets boosaardigs komt dichterbij!', klokken luiden en kraaien vliegen op, en boven het schoolgebouw cirkelen enge creaturen die een beetje aan Tolkiens Zwarte Ruiters doen denken. Zelfs het obligate spelletje Zwerfbal, deze keer in guur noodweer, heeft iets weg van een macabere Terry Gilliam-droom. 'The Prisoner of Azkaban' heeft, kortom, een opmerkelijke zwartfosforische allure die de film als een grote zwarte kraai boven de andere afleveringen doet uitstijgen en menig toeschouwer heerlijk zal doen klappertanden. Tijdens de laatste spoel - de film is eigenlijk één en al opbouw gevolgd door een teleurstellende climax - konden we enig gegeeuw niet onderdrukken, maar laat dát niemand tegenhouden: het bebrilde tovenaartje is nog lang niet uitgetoverd.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234