Review: Henry Rollins op Pukkelpop 2016 (Wablief?!)

Eén keer moeten lachen. Om iets wat Johnny Ramone ooit tegen Henry Rollins heeft gezegd. Er zat - naar aanleiding van een bezoek van Rollins aan Antarctica - ook een grap over de stank van pinguïnkak aan te komen ('Every single breath is like a punch in your face...'), maar omdat die geen pointe had kunnen we er niet veel over navertellen. Eén keer lachen dus, en dat terwijl iemand 50 minuten staat te praten. Beetje weinig, toch?

Henry Rollins' vorige spoken word-optreden in België vond begin dit jaar plaats in de Roma. Bij het opkomen vroeg Rollins zich toen af of hij zijn olifant in de ruimte zou kunnen krijgen. Hij bedoelde dat hij veel meer had zitten dan de twee uur die hem werden toebedeeld. Vandaag moet hij in de Wablief?! die olifant in een kleine kamer van 50 minuten zien te wurmen. Hoe groot zou de schoenlepel zijn waar hij dat mee gaat doen!

Eerst even terug naar de avond in Antwerpen. David Bowie was begin dit jaar net doodgegaan, en een aangedane Rollins vertelde over een ontmoeting met 'm op het Werchterfestival in 1997. Het was Bowie die Rollins op de schouder tikte, en niet andersom. Zoiets moet inderdaad raar zijn. Bowie kende 'm van interviews en van zijn boekenuitgeverij. Ze gingen samen lunchen, in de eetruimte draaide iedereen het hoofd toen Bowie zijn entree maakte. Rollins was met een project bezig waar hij graag Lou Reed bij wilde betrekken, en vertelde Bowie dat zijn armpjes te kort waren om hem te kunnen contacteren. 'Ik regel het wel', had Bowie gezegd.' De twee namen afscheid, en Rollins dacht: 'Daar komt niks van'. Een paar dagen later belde Lou Reed echt. Goeie anekdote.

Heeft hij er vandaag ook goeie bij? Te weinig. 't Gaat over zijn jeugd. Vader is een bullebak. Na de scheiding leeft hij met moeder in relatieve armoede verder. Bij die armoede hoort een school in de slechte buurt, met veel blacks. Die blacks pesten hem. Moeder gaat met 'm naar de platenwinkel, Die platen worden zijn beste vrienden. Van Led Zeppelin gaat het naar de Ramones, van daar naar het speeksel van H.R. van Bad Brains dat hij als fan op de eerste rij over zich heen krijgt. Lux Interior van The Cramps heeft in een punkclub van een kamertje groot zelfs zijn scrotum tegen Rollins' kaak gedrukt.

De anekdote over Johnny Ramone is goed. Niet lang voor Johnny's dood kijkt Rollins met 'm naar een Ramones-documentaire. Johnny is een norse conservatief, Henry een - zeg maar - liberaler denker. De enige lach op Johnny's gezicht kwam toen Rollins 'm confronteerde met een voorprogramma dat Black Flag ooit bij de vier Ramones-broers kon versieren. Eén lampje (één) op het podium kreeg Black Flag. Rollins: 'Als mensen in het publiek hoestten was het luider dan wij speelden'. Waarop Johnny, lachend: 'We did that to all the bands'.

Waarom maar anderhalve ster? Rollins neemt geen enkele adempauze. 't Is als een boek lezen zonder witruimte. En hij preekt veel te veel. Als ik het goed heb begrepen gaat de wereld volgens hem vanzelf beter worden als we naar festivals blijven gaan, want daar zullen veel neuwe ideeën uitgewisseld worden. Aan het eind vertelt hij over een jonge vrouwelijke fan van 'm die hij totaal verkleumd in Duitsland tegenkwam. Ze bleek in haar jeugd verkracht te zijn. Hij mailt nu geregeld met haar. Rollins' eindconclusie: verkrachting is iets van de oude wereld, we zijn nu slimmer en we gaan dat soort onzin binnenkort niet meer uithalen. Ik hoor hier de psychotechniek van de eeuwige positivo in: wie het niet gelooft is een cynicus. Ik heb geen zin om hier the one who searches and destroys (copyright Iggy) te zijn. Ik ga niet in die val trappen. Tegen dit soort wensdenken verdedig ik me met de stelling dat ik dat teveel aan optimisme niet moet aanvaarden, en daardoor ook niet verplicht ben er een alternatief tegen te verzinnen waar mogelijk te veel negatiefs aan plakt.

Wat ik eigenlijk wil zeggen? Henry Rollins mag er van mij in de gym gerust wat activisme-vet aftrimmen. En daarna mag hij een pointe breien aan de grap over pinguïnkak.


Dit vond ù van Henry Rollins Spoken Word op Pukkelpop:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234