null Beeld

Review: ho99o9 op Pukkelpop 2015

We zullen niet licht vergeten hoe Eaddy van ho99o9 zijn zesenveertig-plus op een van de speakers zette, zijn blik dreigend net boven de hoofden van het Castello-publiek liet rusten, en vervolgens een langgerekte, onwezenlijk luide, in al zijn brutaliteit bijna ontroerende oerkreet inzette.

We spreken over een hiphopcoreband uit New Jersey, het antwoord van 2015 op Death Grips. Dreiging is waar ze in dealen, en zaken gaan goed. Hoéveel dreiging? De lakmoesproef zit 'm in het aantal remsporen dat wij sindsdien met ons meedragen. Alarmniveau 6!

Terug naar het begin: ho99o9 is een band die ouwe, getaaide hardcore aanlengt met nieuwe hiphop en uit beide genres alleen het allerdonkerste put. Het beukt, het sleurt en het bedwelmt; ho99o9 heeft de hype aan de kont hangen, en je begrijpt snel waarom. In het kippenvel dat zich braillegewijs op onze voorarmen aftekende, vallen heelder boeken te lezen, met aparte hoofdstukken voor: Bad Brains (aan de punkkant hun overduidelijke voorbeelden), de visuals op het scherm achter de groep (met onder meer beelden van weerwolven, exorcismen, geile nonnen, genadeloze assassins, lijken in loopgraven, facehuggers en vleesetende bacteriën) die ook nog eens perfect bij de muziek pasten; en de aardeduistere, bijna onwerkelijke sfeer .

Hardcore punk lééft, ook al omdat het sinds Bad Brains en Black Flag altijd - af en toe weliswaar met een rustpauze van een paar jaar - is blijven muteren, nieuwe vormen is blijven zoeken om die beukende, aan alle kanten sleurende inhoud onder te brengen. ho99o9 is één van die virussen die de interessantste mutaties voortbrengen. In songs als 'Bone Collector' en 'No Regrets' trekken ze en scheuren ze aan alle kanten tot hun rap-punk tot iets geboetseerd wordt dat geen hol te maken heeft met alle crossovers of hybrides die je je herinnert uit het verleden.

ho99o9 is, net als hun voorbeelden, politiek en anti-establishment. 'No masters, no fucking bosses, no gods, no nuthin'. We don't fuck with none of that shit.' Maar hun presence is niet bepaald nuthin': alleen al wanneer ze zich voorstellen - 'We are horror - that's: h oh nine nine oh nine' - voel je bij elke 'nine' een vork over de ruggengraat. Plus: als je na weer eens een salvo agressieve raps denkt: 'Nu kán hij niet kwader meer klinken', zet hij een tandje bij en zie je nog een paar van zijn voorhoofdaders méér springen.

Ook een wall of death gezien. U kent het principe: mosh-grage fans vooraan worden in een links en een rechts verdeeld, één van de MC's stapt van het podium af, gaat tussen de twee groepen gretige fans in staan, spoort die aan om de richting van de andere groep uit te stormen, roept vervolgens 'Go!' en doet tot slot zijn best om zich zo goed mogelijke staande te houden. Niet mis. Komt, nu we erbij stilstaan, ook niet zo vaak voor: groepen die al op het podium, tijdens hun concert, polsen waar ze een dealer kunnen vinden; 'We just wanna get high. Come see us after the show, aaight?'


Het moment

Het raarste moment komt achteraf. Als ho99o9 de set voor geëindigd verklaart, je de Castello uitstapt en je beseft dat je voortaan het daglicht weer zal moeten verdragen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234