null Beeld

Review: Iron and Wine - Our Endless Numbered Days

Toen we vorig jaar Iron & Wines akoestische folk-pop op 'The Creek Drank The Cradle' voor het eerst hoorden, wisten we meteen dat de plaat een plek in ons eindejaarslijstje zou veroveren. 'Our Endless Numbered Days' had iets meer tijd nodig om in ons...

Herbert Struyf

Toen we vorig jaar Iron & Wines akoestische folk-pop op 'The Creek Drank The Cradle' voor het eerst hoorden, wisten we meteen dat de plaat een plek in ons eindejaarslijstje zou veroveren. 'Our Endless Numbered Days' had iets meer tijd nodig om in ons stapeltje favoriete cd's te belanden, wellicht omdat Sam Beam de krakkemikkige fourtrack in zijn kelder inruilde voor een studio in Chicago en zijn tourband uitnodigde om zijn liedjes van mijmerende piano-outro's en subtiele percussie te voorzien. De plaat klinkt dus een stuk cleaner en conventioneler dan zijn oudere werk, terwijl wij toevallig suckers zijn voor de charmante lo-fi-waas waarin debuutplaat, de 'The Sea And The Rhythm'-ep en de fantastische Postal Service-cover 'Such Great Heights' gedrenkt waren.

Even wennen dus, maar intussen zijn we er al lang achter gekomen dat Beams nieuwe songs niets aan intimiteit en intensiteit ingeboet hebben: hij is nog steeds de scherpe observator die de grote thema's als liefde, familie, religie, verlies en dood te lijf gaat met een handvol even poëtische als eenvoudige beelden ('One of us will die inside these arms / Eyes wide open / Naked as we came / One of us will spread our ashes around the yard'); zijn personages hebben nog altijd de gave zelfs in de meest uitzichtloze situaties een sprankel hoop te ontwaren: de ashes zorgen voor nieuw leven in de tuin; een vader sterft op de dag waarop een dochter geboren wordt; en een terdoodveroordeelde vindt in zijn laatste ogenblikken troost in het besef dat zijn lijdensweg weldra voorbij zal zijn.

Het transparante geluid van 'Our Endless Numbered Days' doet overigens niets af van Iron & Wines fluwelen zang en lichtjes hypnotiserend gitaargetokkel, en bovendien geeft het Beam de gelegenheid iets meer variatie binnen te smokkelen dan op zijn vorige platen: kleine ingrepen - een tsjokkend net-geen-reggae-ritme in 'Cinder and Smoke', een bluesy slidemotiefje in 'Teeth in the Grass' of de onbeschaamde Simon & Garfunkel-pop-feel van onze favoriet 'Each Coming Night' - volstaan om Iron & Wine te behoeden voor een al te simpele typecasting als lo-fi-folktroubadour.

De Amerikaanse muziekjournalist die onlangs bij wijze van grap folk tot de dancepunk van 2004 uitriep, had een punt. Er verschijnen dit jaar opvallend veel goeie, eigenzinnige platen die inspiratie putten uit de folktraditie: de cd's van Espers, Sufjan Stevens, Born Heller en deze 'Our Endless Numbered Days' liggen intussen al in de rekken, en de komende weken staan sterke nieuwe releases van Devendra Banhart, Charalambides en Animal Collective op de agenda. Wij wensen uw bankrekening veel sterkte toe.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234