null Beeld

Review: Iron Maiden op Graspop Metal Meeting 2013

En toen kwam negen uur in zicht, en leegden alle andere tenten op het festivalterrein zich richting de Main Stage. Het was soms pijnlijk duidelijk: wie op zondag naar Dessel was afgezakt, deed dat in de eerste plaats voor Iron Maiden.

‘Bescheidenheid: een mooie deugd, maar op een podium koop je er niets voor.’ Een leuze die op zo’n tegeltje boven het bed zou kunnen hangen van Bruce Dickinson, dat 54-jarige jongetje dat aan het hoofd staat van Iron Maiden - hét monument in een genre waar de monumenten nog opgepoetst worden in plaats van ondergekakt.

Trouw aan die leuze hadden de Britten zondagavond de groteske decorstukken meegebracht van hun legendarische ‘Maiden England’-tour van eind jaren tachtig: een landschap van ijsschotsen, dat af en toe eens opgefleurd werd door een bezoek van de baarlijke duivel (in ‘The Number of The Beast’, uiteraard), Maiden-mascotte Eddie (‘Run to The Hills’) en een steekvlam of vijftien (in zowat elk nummer). Op elk ander festival zou je er voor weggehoond worden, maar niet op Graspop – oh, nee.

Een naam als Iron Maiden zou makkelijk een avondje kunnen vullen met de ‘hits’ uit de meer dan dertig jaar dat de heren al meedraaien, maar zondagavond werd er ook wat geschuifeld in de setlist. Zo kwam het dat er tussen de logische keuzes (‘2 Minutes to Midnight’, ‘Can I Play with Madness’, ‘Fear of The Dark’) ook wat kleiner grut rondliep: een nummer als ‘Afraid to Shoot Strangers’, bijvoorbeeld. Gekozen om zijn relevantie, legde Dickinson uit: er worden nu eenmaal heel wat mensen omgelegd dezer dagen.

Opmerkelijk ook hoe kwiek de vijftigers nog uit de benen kunnen. Bijna leden we aan plaatsvervangende zijsteken en ademloosheid toen we Dickinson twee uur lang rondjes zagen hollen en van links naar rechts zagen stuiteren op zijn podium: een prestatie van het soort dat achteraf gewoonlijk gevolgd wordt door een dopingcontrole.

Niets op aan te merken dan? Dat nu ook weer niet. Zo viel het op dat de geluidskwaliteit vaak schommelde tussen ‘blikkerig’ en ‘dof’ - met zeldzame momenten van ‘zwaar kut’ - en zagen we de weide na halfweg, ter hoogte van ‘Seventh Son of a Seventh Son’ éven in een dipje vallen. Nu ja, niet ook niet zó ongewoon bij een nummer dat maar liefst tien minuten duurt.

Maar al bij al was het optreden van Iron Maiden er eentje op maat van Graspop: luider dan de rest, uitbundiger dan de rest en af en toe een tikkeltje grotesk. Blij toe.


Het moment

‘Run To The Hills’, uiteraard. Met een drie meter hoge versie van Eddie The Head die u persoonlijk kwam bedreigen met een bebloed zwaard. Wij maken het alvast niet elk weekend mee. U?


Het publiek

Steeg qua gemiddelde leeftijd naarmate het optreden van Maiden dichterbij kwam, en leende zich bovendien goed tot een spelletje ‘tel de Iron Maiden-shirts’ - we gaven uiteindelijk op ergens in de duizend.


Quote

‘We apologise for the weather these past days. We’ve fixed it for now.’ – Bleken die weergoden waar Frank en Sabine het heel de tijd over hebben toch wel niet gewoon die van Iron Maiden te zijn, zeker?


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234