Review: Irréversible

Waarschuwing: zo rond de tiende minuut van 'Irréversible' krijgt u te zien hoe het gezicht van een man met een brandblusapparaat tot pulp wordt geslagen. En in tegenstelling tot de beroemde oorscène uit Tarantino's 'Reservoir Dogs', zwenkt de c...

Erik Stockman

Waarschuwing: zo rond de tiende minuut van 'Irréversible' krijgt u te zien hoe het gezicht van een man met een brandblusapparaat tot pulp wordt geslagen. En in tegenstelling tot de beroemde oorscène uit Tarantino's 'Reservoir Dogs', zwenkt de camera op geen énkel moment naar links of naar rechts - u krijgt in één tergend lange, onverknipte en onverbloemde take te zien hoe het hoofd van het slachtoffer gaandeweg in een in mekaar gedeukte, met nog drie of vier reepjes vlees bedekte doodskop verandert. Bid dat de toeschouwer in het stoeltje achter u geen pizza heeft gegeten.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de fameuze, op negen minuten gechronometreerde, eveneens ononderbroken scène waarin Monica Bellucci in een ondergrondse passage door een dolgedraaide pooier achtereenvolgens wordt verkracht en tot moes geslagen. Schokkend? Nou! Maar dat is de vraag niet. De vraag van één miljoen is: is 'Irréversible', behalve een extreem brutále film, ook een góeie film? Heeft 'Irréversible' nog wat anders te bieden dan shock value? Maakt het geweld deel uit van een boeiend drama?

Nee dus: 'Irréversible' is pure, onversneden drek. Knip de brandblusapparaatscène weg, kort de tunnelscène met acht minuten in, en je houdt over: een malicieus, 'Death Wish'-achtig plotje (zij wordt verkracht, hij neemt wraak); hilarisch slechte dialogen; in hoge mate irritant arty farty camerawerk; matige vertolkingen; en een van 'Memento' gekopieerde achterwaartse vertelstructuur die culmineert in een reeks revelaties van likmevestje. Blijven over: negen extreem schokkende tunnelminuten en een afgekloven doodskop. En waar zijn die brutaliteiten nu allemaal goed voor? 'Wel, het geweld móest expliciet zijn. De mensen moeten zich immers realiseren dat verkrachting iets heel slechts is,' hoorde ik regisseur Gaspar Noé op televisie verklaren. Een hoogst bedenkelijk argument, als u het mij vraagt. Want hoe noem je ook alweer iemand die blind geweld nodig heeft om u van z'n gelijk te overtuigen? Juist ja: een fascist.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234