Review: Isolée - Wearemonster

Zelfs als u vijf jaar geleden alleen op oneven zaterdagen geïnteresseerd was in dansmuziek (meer La Rocca-avondjes kon u zich niet permitteren van uw zakgeld), is de kans groot dat er in uw cd-collectie een dance-compilatie rondslingert met de z...

Herbert Struyf

Zelfs als u vijf jaar geleden alleen op oneven zaterdagen geïnteresseerd was in dansmuziek (meer La Rocca-avondjes kon u zich niet permitteren van uw zakgeld), is de kans groot dat er in uw cd-collectie een dance-compilatie rondslingert met de zomerse tech-house-clubhit 'Beau Mot Plage' van Isolée erop. Wie echter 'WeAreMonster' voor de eerste keer draait en nauwelijks een spoor van die ouwe Isolée terughoort, heeft in die dagen niet noodzakelijk te veel pillen ge-pop-t: Rajko Müller vaart tegenwoordig een nieuwe, donkerdere koers, met tracks die tussen electro, techno en house door laveren, en allemaal voorzien zijn van een zilveren disco-randje.

Opener 'Pictureloved' heeft Müller op vroege Front 242 geënt, terwijl 'Face B' onder stoom komt met een typische Matthew Herbert-ritmetrack. 'My Hi-Matic' wentelt zich zo sierlijk om zijn eigen as, en dooft zo elegant uit met die vintage Boards Of Canada-outro, dat het voor eens en voor altijd alle Jean-Michel Jarre-soundtracks uit 's werelds planetaria zou moeten kunnen verdrijven; en 'Enrico' is ghostly electro, waarbij wij intussen een low-budget, maar uiterst effectieve clip vol Jamaïcaanse schonen bij elkaar gefantaseerd hebben.

Maar Isolée heeft ook inspiratie buiten de dance-grenzen gezocht: in 'Mädchen mit Hase' weerklinken echo's uit de psyche-rock, terwijl 'Schrapnell' een surfpartij aan de rand van een galaxy, far, far away evoceert: elektronische post-rock met intergalactische ambities.

Müller hanteert overigens vaak beproefde Tortoise- tactieken: alle tracks glijden door verschillende fases, evolueren geleidelijk tot nieuwe, uitgepuurde versies van zichzelf. 'WeAreMonster' klinkt fantastisch, en alles zit precies op de juiste plaats, van de slinky melodieën, die zich onder water lijken voort te planten, tot het ziljoen schitterende details dat door de mix danst (check die perfect gemanicuurde outro's! of die piepende deuren in 'Jelly-Baby/Fish'!), en toch klinkt ze zo moeiteloos, zo vanzelfsprekend, alsof de muziek zichzelf geschreven heeft. Uiteindelijk bereikt Isolée zo het ultieme techno-ideaal: uitzonderlijke klasse gekoppeld aan gezichtsloosheid. Geen enkele track vertoont een vette Isolée-stempel, en toch kon niemand anders deze plaat gemaakt hebben.

House/techno/electro/whatever-plaat van het jaar? We zouden er ons combi-ticket voor 10DaysOff op durven in te zetten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234