Review: J. Randy Taraborelli - Madonna. Van idool tot icoon.

Maart 1986, 'Holiday' en 'Borderline' van Madonna worden bij gebrek aan nieuw materiaal in ons land heruitgebracht. (mm) schrijft in Humo: 'Slechte meisjes. Zij geven lipstick af en roken rumoerig op straat en ruilen hun jongens en spreken hun vaders...

Maart 1986, 'Holiday' en 'Borderline' van Madonna worden bij gebrek aan nieuw materiaal in ons land heruitgebracht. (mm) schrijft in Humo: 'Slechte meisjes. Zij geven lipstick af en roken rumoerig op straat en ruilen hun jongens en spreken hun vaders aan met Nonkel Bob. Madonna zegt: het is O.K. Lok ze en schop ze en zet er de hiel op als het moet. Madonna is O.K. Zij deelt de kaarten. Zij eist het recht op om slecht te zijn. Jongens hebben reeds lang de Leren Jekker, meisjes hebben nu Madonna. Het is wederom West Side Story maar het kan zijn dat zij het knipmes heeft. Madonna is Iemand, de eerste openlijke klootzak. Zij is Het Meisje Dat Koning Wilde Worden en niemands koningin.'

September 2000, 'Music' is net uit. (RV) schrijft in Humo: 'Haar zelfontworpen imago zei: 'Zorg dat mannen niet op je kop gaan zitten, maar laat nooit na op hún kop te zitten, als er tenminste geld en macht en seks mee gemoeid zijn.' En ook: 'Een grote bek misstaat een meisje niet, maar let op de make-up'; ze was de pokke-Barbie, de booby-trap in lingerie, de Castrerende Nagelschaar, de branie en vogue, de geblondeerde ambitie zelve, die al door girl power werd aangedreven lang voor het p.r.-bureau dat zich met The Spice Girls inliet, die term na een hapje zalm en een slok Bollinger had bedacht.'

In 'Madonna. Van idool tot icoon' (Het Spectrum) formuleert J. Randy Taraborrelli het allemaal net iets minder sterk – het zal hem wellicht een rotzorg zijn - maar zijn intieme biografie bevestigt het beeld dat onze jongens schetsten van Madonna Louise Veronica Ciccone: ze is tegelijk rebels, charismatisch, bitchy, vulgair, heilig, hoerig, fascinerend en irritant. Het resultaat is even onweerstaanbaar als paradoxaal: Madonna is een feministisch lustobject.

Taraborrelli liet een team van researchers praten met zakenpartners, advocaten, buren, vrienden en vijanden van Madonna. Dat leverde een berg feiten, geruchten, roddels en vermoedens op, en 't laat zich aanzien dat Taraborrelli zich tijdens het reconstrueren van de levensloop van Madonna minder heeft afgevraagd wat waar was dan wat een sappig verhaal opleverde. Vooral het liefdesleven van la Ciccone is een bron van onuitputtelijke pret: Taraborrelli verhaalt secuur de machtsspelletjes met Tony Ward, de impotentie van Dennis Rodman, de korte relatie met Prince, de slagroom van John F. Kennedy jr., de flirt met Vanilla Ice. Als ze er al niet de hand in had, zou Madonna zelf het niet beter gedaan hebben. In elk geval lijkt 'Madonna. Van idool tot icoon' erg op 'In bed with Madonna': wat gepresenteerd wordt als een zoektocht naar de persoon achter de mythe voedt in feite een gigantische ego-cultus. In de film van Alek Keshishian pijpte Madonna een colaflesje, in het boek van Taraborrelli John F. Kennedy jr. It's a thin line: 't blijft gedartel tussen all American stars.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234