null Beeld

Review: James Taylor - October Road

Qua timing zit het met deze nieuwe van James Taylor niet volkomen snor: terwijl hij op zowat de warmste dag van het jaar de markt betreden heeft, heet ie van zijn eigen 'October Road', en nu wij puffend van onder de koptelefoon gekropen komen, moeten...

Qua timing zit het met deze nieuwe van James Taylor niet volkomen snor: terwijl hij op zowat de warmste dag van het jaar de markt betreden heeft, heet ie van zijn eigen 'October Road', en nu wij puffend van onder de koptelefoon gekropen komen, moeten we ook nog bekennen dat we 'Have Yourself a Merry Little Christmas' zij het een beetje prematuur ook één van de mooiste tracks van de plaat vinden.

Maar verder: niets dan lof.

U vindt J.T. natuurlijk een zeurkous, en ook zijn eigen moeder zou volgens ingewijden haar sweet baby james wel eens met de koosnaam 'zagemanneke' aangesproken hebben; maar toch heeft Taylor sedert zijn debuut als Beatles-protégé, nu meer dan dertig jaar geleden, zelden ontgoocheld. Dat wij vinden wij, en ook de ruim tien miljoen mensen die zijn 'Greatest Hits'-cd gekocht hebben om vrijwel voortdurend te kunnen luisteren naar werkelijke wondertjes als 'Carolina on My Mind', 'Fire and Rain', 'Country Road', 'Steamroller' of zijn goddelijke versie van Carole King's 'You've Got a Friend'.

Maar ook in zogenaamd stille periodes, wanneer James Taylor-muziek weer eens geenszins strookte met de tijdsgeest, of hij zichzelf, vol van drank en drugs, van ontwenningsklniek naar zelfhulpgroep moest slepen, zorgde hij meer dan occasioneel voor een parel. Een plaat als 'Never Die Young' (uit 1988, alweer) staat nog steeds als een comfortabele eensgezinswoning, en 'Hourglass' (vijf jaar oud en al onder Grammy's bedolven) komt heel hard in de buurt van wat slimmere mensen dan wij een Klassieker noemen.

Of 'October Road' ooit die status haalt, kan vandaag niet met zekerheid gemeld worden. Maar dat het vintage Taylor is, wordt al duidelijk vanaf de eerste gitaarklanken die 'September Grass' inleiden, en wanneer Ry Cooder even later enkele duiveltjes ontbindt op de titeltrack 'October Road' zitten we gebeiteld. Ook 'Belfast to Boston', 'Mean Old Man' en 'Baby Buffalo' zijn allemaal songs van een geboren songsmid en zanger, die zich bovendien economisch maar briljant laat begeleiden door elite-soldaten als drummer Steve Gadd, blazer Michael Brecker en, op stembanden, zijn eigen dochter Sally Taylor. Zodat 'October Road', als je alle mooie beetjes bij elkaar telt, toch moeiteloos mee kan dingen naar de eretitel Klein Meesterwerk.

Voor ware liefhebbers en vlugge beslissers zit bij de 'limited edition' die in onze handen viel nog een bonus-cd met een filmpje erop over James T. in de studio en drie uitmuntende extra-tracks, waaronder een funky-versie van 'Don't Let Me Be Lonely Tonight' en het al van Mark Knopflers plaat bekende duet 'Sailing to Philadelphia'.

Nog 123 keer slapen en het is Kerstmis.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234