Review: Jane Birkin - Rendez-vous

In 1991 stierf Serge Gainsbourg aan een overdosis Gitanes, en sindsdien was Jane Birkin hem nog maar één keer ontrouw geweest: met 'A la légère' (1998), waarop ze nummers van onder meer Françoise Hardy, MC Solaar en Etienne Daho vert...

In 1991 stierf Serge Gainsbourg aan een overdosis Gitanes, en sindsdien was Jane Birkin hem nog maar één keer ontrouw geweest: met 'A la légère' (1998), waarop ze nummers van onder meer Françoise Hardy, MC Solaar en Etienne Daho vertolkte. Maar nu durft ze opnieuw onbezorgd te flirten: getuige 'Rendez-vous', een cd vol duetten.

Voor 'Rendez-vous' werkte Birkin samen met 'Chilly' Gonzales (weirdo-wizard van het Berlijnse Kitty-Yo-label en linkerhand van Peaches; hij bespeelde de meeste instrumenten) en Renaud Letang (producer van Manu Chao - die hier ook mag duetten - en van zowat iedere andere rockende Fransoos; hij nam het opname- en mixwerk voor zijn rekening). Tot zover de dienstmededeling, nu snel over naar de muziek, en die is mooi tot zeer mooi. In 'Je m'appelle Jane' vraagt Michael 'Mickey' Furnon, zanger van het in francofone milieus populaire groepje Mickey 3D, Jane Birkin koket wat het betekent Jane Birkin te zijn (Hij: 'Dis Birkin, c'est quoi ce vieil accent que tu traînes et qui te rend l'air antipathique?' Zij: 'C'est l'accent britannique'). Het nummer is speciaal voor haar geschreven, en dat geldt ook voor de dromerige meisjesballad 'The Simple Story', met de jonge Canadese zangeres Feist; het iets steviger, maar net zo meeslepende 'Smile', van en met Brian Molko van Placebo; en vooral het dieptreurige 'Strange Melody', van en met Beth 'Portishead' Gibbons (denkbeeldige video: twee Sus Antigoons die elkaar na vijfhonderd jaar weerzien in een stoffige kasteelhal, en prompt besluiten het nog eens flink op een spoken te zetten).

Sommige artiesten gaven Birkin een oude song cadeau. Zo bijvoorbeeld Caetano Veloso ('O Leãozinho'), de ons verder onbekende Japanner Yosuke Inoue (het erg mooie trippelliedje 'Canary Canary'), en Bryan Ferry ('In Every Dream Home a Heartache' van Roxy Music) - het vocale huwelijk tussen de dandy en de franglaise is één van de hoogtepunten van de plaat.

Aandachtige lezers hebben het al geraden: wij hebben ons hart vooral verpand aan de Engelstalige helft van 'Rendez-vous'. Vanwege Birkins heerlijk ouderwetse accent, maar vooral omdat wij nu eenmaal meer into pop en rock dan into chanson zijn - de Franstalige helft, met usual suspects als Françoise Hardy, Etienne Daho, Alain Chamfort en Alain Souchon, is wat ons betreft toch meer iets voor ma en pa. Dat maakt van 'Rendez-vous' de ideale gezinsplaat, maar tegelijk ook een beetje een zoethoudertje: wij wachten met spanning tot Birkin eens een plaat met zélf bijeengepende liedjes opneemt. Dit jaar wordt ze achtenvijftig; met wat geluk kan ze dus op haar zestigste debuteren als songschrijver. Zelden was een welgemeende faut le faire! zo op zijn plaats.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234