null Beeld

Review: Johnny Dowd - The Pawnbroker's Wife


Johnny Dowd is bijna 54, rijdt in een vrachtwagen en sjouwt meubelen voor de kost. Zijn vakliteratuur bestaat uit bevlekte Pirelli-kalenders en zijn teksten zijn getuigenissen uit de 'Jerry Springer Show'. Johnny bezingt de kreukelzone van de Unite...

Marc De Jong


Johnny Dowd is bijna 54, rijdt in een vrachtwagen en sjouwt meubelen voor de kost. Zijn vakliteratuur bestaat uit bevlekte Pirelli-kalenders en zijn teksten zijn getuigenissen uit de 'Jerry Springer Show'. Johnny bezingt de kreukelzone van de United States, omdat hij weinig anders lijkt te kennen. Daarom klinkt hij rauwer, valser en vele malen meer rock-'n-roll dan heren van stand als Nick Cave of Tom Waits, met wie hij meestal vergeleken wordt.

Zijn vierde plaat 'The Pawnbroker's Wife' opent met een countryduet waarvan we de titel nogal eens gehoord hebben: 'I Love You'. Country is the white man's blues en daar heeft Johnny verstand van. 'Separate Beds' is nog zo'n tearjerker, opnieuw in samenzang met Kim Sherwood-Caso, de Emmylou Harris van het trailer park. 'Twenty-three years we've been wed and now we're sleeping in separate beds', zingen ze.


'Virginia Beach' is zowaar een poging tot zomerse hangmatpop, maar dan gezongen door iemand met een acute aanval van dementie. Johnny is duidelijk softer geworden, maar een pussy is hij nu ook weer niet. Neem 'True Love', een direct vanuit het graf gezongen murder ballad. Of 'King Of Emptiness', even opmonterend als een Palestijnse rouwstoet. 'Rose Tattoo' draait rond een vermolmde hardrockgitaar en een guur sujet dat zijn hertrouwde ex komt opzoeken. We horen ook rammelende lo-fi met een dansend orgeltje ('Monkey Run') en furieuze voodoo-blues waarin hij tekeer gaat tegen de doodstraf en een bekend voormalig Texaans gouverneur ('Judgment Day'). 'Sweeter Than Honey' is een warm aanbevolen trommelvlieskiller en de soundscape 'Billy Blu' herinnert aan The Residents. 'On Shakey Ground We Stand' is niets anders dan 'Death Comes Knocking' (van Dowds vorige, 'Temporary Shelter') op de muziek van Caves 'The Carny'. Ook haalt hij - het moest er ooit van komen - Lee Hazlewood van stal, de godfather van het betere levenslied: diens 'Sleeping In The Grass' was oorspronkelijk een duet met de zingende actrice Ann-Margret. Alleen 'Woody Guthrie Blues' kan niet bekoren: Woody verdient meer dan een doordeweeks deuntje.

Niettemin: dertien van de veertien nummers zijn uw aandacht meer dan waard. We hebben al voor minder het woord uitstekend van stal gehaald.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234