null Beeld

Review: Josh Rouse - Nashville

Scheiden doet lijden, maar wat levert het heerlijke plaatjes op! Op 'Nashville' neemt Josh Rouse afscheid van zijn vrouw en in één ruk door ook van de stad waar hij de voorbije tien jaar zijn liedjes in elkaar geknutseld heeft (tegenwoordig...

Christophe Verbiest

Scheiden doet lijden, maar wat levert het heerlijke plaatjes op! Op 'Nashville' neemt Josh Rouse afscheid van zijn vrouw en in één ruk door ook van de stad waar hij de voorbije tien jaar zijn liedjes in elkaar geknutseld heeft (tegenwoordig woont hij zowaar in een negorij in Spanje!). Het is al z'n vijfde cd in zeven jaar, een mooi gemiddelde , maar helaas is hij nog altijd a songwriter's songwriter.

De eerste twee tracks staan al meteen op eenzame hoogte: 'It's the Nighttime' en 'Winter in the Hamptons' (een wereldhit, en snél!) zweven tussen The Beach Boys en Beulah, en ook de harmonieën van 'Caroliña' doen de grootste nurk overstag gaan. Als we het vingerknippende 'Why Won't You Tell Me What' (helaas meer sfeer dan song) vergeten, bevat 'Nashville' alleen toppers: 'Sad Eyes' (de eerste helft een rustige pianoballad, de tweede weelderige Westcoast pop), de puntige popsong 'My Love Has Gone' (zo weggelopen uit een oude plaat van Prefab Sprout), terwijl 'Saturday' (een hapje funk, een sneetje soul en een onweerstaanbaar 'oh yeah' koortje) zich op Lambchops 'Nixon' prima thuis zou hebben gevoeld.

Josh is feeling blue, maar hij gooit de details van zijn echtbreuk niet op straat en grossiert niet in zelfbeklag. Wel graaft hij opvallend vaak jeugdliefdes op, laakt zijn pubergedrag (luister hoe hij als 11-jarige in het uiterst touchante 'Middle School Frown' een meisje dat hij leuk vindt, te kakken zet om indruk te maken op z'n stoere vriendjes) en zoekt troost in de ontkenning. 'Love ain't on my side / love ain't special / Love ain't great' probeert hij ons wijs te maken. Maar ter hoogte van de slotsong 'Life' legt Rouse zich bij de feiten neer: 'Life is good / Sometimes it's bad / It has its ups / It has its downs / Just sing a song / And feel alright'. En zo kwam het toch nog een beetje goed.


(Josh Rouse speelt op 7 maart in de Handelsbeurs in Gent)

Scheiden doet lijden, maar wat levert het heerlijke plaatjes op! Op 'Nashville' neemt Josh Rouse afscheid van zijn vrouw en in één ruk door ook van de stad waar hij de voorbije tien jaar zijn liedjes in elkaar geknutseld heeft (tegenwoordig woont hij zowaar in een negorij in Spanje!). Het is al z'n vijfde cd in zeven jaar, een mooi gemiddelde , maar helaas is hij nog altijd a songwriter's songwriter.

De eerste twee tracks staan al meteen op eenzame hoogte: 'It's the Nighttime' en 'Winter in the Hamptons' (een wereldhit, en snél!) zweven tussen The Beach Boys en Beulah, en ook de harmonieën van 'Caroliña' doen de grootste nurk overstag gaan. Als we het vingerknippende 'Why Won't You Tell Me What' (helaas meer sfeer dan song) vergeten, bevat 'Nashville' alleen toppers: 'Sad Eyes' (de eerste helft een rustige pianoballad, de tweede weelderige Westcoast pop), de puntige popsong 'My Love Has Gone' (zo weggelopen uit een oude plaat van Prefab Sprout), terwijl 'Saturday' (een hapje funk, een sneetje soul en een onweerstaanbaar 'oh yeah' koortje) zich op Lambchops 'Nixon' prima thuis zou hebben gevoeld.

Josh is feeling blue, maar hij gooit de details van zijn echtbreuk niet op straat en grossiert niet in zelfbeklag. Wel graaft hij opvallend vaak jeugdliefdes op, laakt zijn pubergedrag (luister hoe hij als 11-jarige in het uiterst touchante 'Middle School Frown' een meisje dat hij leuk vindt, te kakken zet om indruk te maken op z'n stoere vriendjes) en zoekt troost in de ontkenning. 'Love ain't on my side / love ain't special / Love ain't great' probeert hij ons wijs te maken. Maar ter hoogte van de slotsong 'Life' legt Rouse zich bij de feiten neer: 'Life is good / Sometimes it's bad / It has its ups / It has its downs / Just sing a song / And feel alright'. En zo kwam het toch nog een beetje goed.


(Josh Rouse speelt op 7 maart in de Handelsbeurs in Gent)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234