null Beeld

Review: Justin Timberlake (Sportpaleis)

Niet dat sexy de laatste tijd weg is geweest (wegens problemen met de douane is ons paspoort namelijk ingetrokken), maar gisteren toch één of andere rekel tegengekomen die beweerde het back te brengen. Alle wegen leidden donderdagavond naar het Sportpaleis - Broadway, Hollywood Boulevard, de nulmeridiaan: allemaal liepen ze donderdagavond dwars door de reet van ene Justin Timberlake.

Tom Raes

En geef hem maar eens ongelijk. Want nog voor hij ook maar één falsetnoot het Sportpaleis had ingesteund, was Justin Timberlake al de man die het onmogelijke had gedaan: jarenlang meedraaien in een boyband op posterformaat om dan vervolgens het juk van zich af te gooien, geloofwaardigheid en zieltjes te winnen en uiteindelijk mee te draaien in de hoogste regionen van de 'serieuze' pop. Al blijft één ding nog over uit de teenybopper-dagen: hordes, hórdes op bloed - en meer - beluste meisjes.

'Nog voor het begin bekloegen we al de conciërge, die nog een volle week zou mogen dweilen om alle vrouwelijke bijwerkingen weg te krijgen'

Om een idee te geven: nog voor het begin bekloegen we al de conciërge van het Sportpaleis, die nog een volle week zou mogen dweilen om alle vrouwelijke bijwerkingen weg te krijgen eens 'JT' eindelijk zijn podium besteeg - suit and tie strak, geflankeerd door een lijvige band inclusief zangkoor en blazers, en met een videomuur van die verdienstelijk van Las Vegasje speelde.'Pusher Love Girl' was de openingszet, het soort bigbandachtige ge-croon waarmee Timberlake zich sinds 'The 20/20 Experience' graag inlaat. We gunnen het hem, maar de opwinding werd pas echt tastbaar toen daarna 'Rock Your Body' voorbij kwam glibberen. Timberlake op zijn best: zo glad als een ingevette paling die van zijn Arco-aandelen probeert af te raken. Van hetzelfde zijden laken een Tom Ford-pak, en ook 'Futuresex/Lovesound' en 'Like I Love You' brachten spontaan een massaal smelten van eierstokken teweeg.

Timberlake is een totaalpakket: meer entertainer dan zanger, ook al heeft hij dan een stem die op zich meer dan genoeg platen kan slijten. In 'My Love' en 'TKO' bleef de microfoon veelal links liggen ten voordele van een tot op de millimeter afgemeten choreografie. Zingen was vaak bijzaak, maar geen ziel in het Sportpaleis die daar om maalde - vervelen deed je je immers nooit. Ook flirten met instrumenten zit in dat totaalpakket: 'Drink You Away' kreeg een soortement gitaarbegeleiding mee, en Timberlake werd ook al eens in de buurt van een piano gesignaleerd. Elk getokkel dook echter handig onder in de mix eens de band inviel - ook dát bleek tot op de millimeter berekend.

Desondanks een straffe eerste helft, in die mate zelfs dat de tweede alleen maar minder zou kunnen imponeren. Was ook het geval, tot de helft van het podium plots de lucht in rees en de lengte van het sportpaleis afreed om aan de andere kant van de zaal de vips gedag te gaan zeggen. Eens daar werd er een rondje covers aangetrokken dat vast wel goed bedoeld was, maar even overbodig als nobel bleek. Elvis coveren is immers als tennissen met Ming-vazen: het eindigt bijna altijd in brokken. 's Mans 'Heartbreak Hotel' onder handen nemen had dus nu ook weer niet zó nodig gehoeven, en die Timberlake-versie van Michael Jacksons 'Human Nature' grossierde uiteindelijk vooral in meligheid.

Een betere Jackson-cover kwam er met 'Take Back The Night' - op papier een Timberlake-nummer, maar wij weten wel beter. 'Suit & Tie' trok de boel uiteindelijk weer recht, en een uit de broekspijpen druipend 'SexyBack' kon niet anders dan binnenknallen. Met 'Mirror' liep JT nog een zegeronde, alsvorens weer te verdwijnen vanwaar hij kwam. Iedereen naar huis met een kamerbrede grijns, maar we konden ons toch niet van de gedachte ontdoen dat Justin morgen óók zou beweren het beste publiek van de tour voor zich te hebben. En de dag daarna ook, om het nog niet over de dag dáárna te hebben. Gladjes.

'Wie stond er na weer in 't sportpalaas?', vroeg de ene sinjoor aan de andere toen hij achteraf een mensenmassa zag aanschuiven voor de tram. 'Dien Justin Bieber ofzowiet', sprak de andere. Alles is relatief.


Het moment

De intro van 'Holy Grail', die bij gebrek aan een Jay Z in de zaal werd omgebogen in ouwe kraker 'Cry Me A River', om dan uiteindelijk uit te monden in de boodschap dat de show 10 minuten onderbroken werd. Het was nodig.


Het publiek

Vraag maar eens aan de conciërge.


Quote

'Doe 'Dick in a Box'!' - Niet iederéén kwam om de hits te horen.


Tweet

Kom ons dan toch gewoon een keertje dag zeggen, Eline!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234