null Beeld

Review: Kaiser Chiefs op Rock Werchter 2016

I'd like to pass this message to the press, zong Ricky Wilson in 'Every day I love you less and less'. Ik vrees dat de boodschap was dat de zesde beurt van de Kaiser Chiefs op het beste festival ter wereld wat teleurstelde.

Ben ik nu echt de enige die er een hekel aan heeft dat frontmen tot vervelens toe oproepen om te klappen, zingen, roepen, springen? Hoe meer zo'n demagoog dat opdringt, hoe minder zin ik er in heb. Op Werchter telt niet zozeer hoe briljant je bent, maar wel in welke mate je een doorweekte wei meekrijgt. En ik wed dat dat nog steeds het beste lukt met briljante songs en een passionele performance. En moét elke song een meezinger zijn? Coldplay zijn daar de grote schuldige in, maar ze hebben bastaardkinderen gebaard die méér meezingen eisen met minder goeie songs. En eerlijk gezegd: zelfs troefkaart 'Ruby' kreeg de wei minder mee dan anders.

Ricky is een Ricky. Het luistert nauw. Nick Cave heet niét Nicky. En Paul McCartney heet niet Polle of Paulie. En Iggy heet in werkelijkheid Jim, niet Jimmy, dus zelfs daar gaat de theorie op. Ricky Wilson is niet zo'n bijzondere zanger, hij zong er vandaag af en toe naast, en hij hield zich meer bezig met de camera's opvrijen en het publiek nog maar 'ns opjutten tot geforceerde massazang. Overigens een merkwaardig postmodern gegeven dat zelfs fans op de eerste rij, dus met Ricky vaak op enkele meters afstand, toch vaak naar het videoscherm keken.

Ricky leek het contract met het publiek ook verkeerd begrepen te hebben. Hij riep 'Werchter don't let us down!' Nee, Ricky, als je vetbetaald wordt als rockster is het aan jou om ons niet down te letten. En daar aan toevoegen 'If you work hard, than we'll work twice as hard', is de verantwoordelijkheid bij het publiek leggen - als het dan tegenviel, dan lag het zogenaamd niet aan de groep. Sorry, maar ik vond Ricky ook soms zelfingenomen, of hoe noem je dat als een zanger een nummer aankondigt met ‘This is a fuckin’ fantastic song’? Hij was ook opportunistisch. Roepen ‘Paul McCartney has just arrived backstage and he is used to very loud screaming!’ is gejuich en applaus oogsten voor de headliner tijdens je eigen set, zodat het jouw applaus lijkt. En toen hij tot de eerste rijen sprak: ‘Ah, da’s een truc om mij in het publiek te krijgen... om dan mijn broek af te trekken... Trust me, you don’t want to do that, it would be too much for you’, klonk dat ook niet als zelfspot.

‘We’re gonna start a celebration!’, krijste Ricky, maar dat werd het nooit écht. Zelfs het onverwoestbaar gewaande ‘Ruby’ en ‘I predict a riot’ kregen niet de hele wei mee. En ‘Its cool to know nothing’ werkt enkel als sarcastische sneer aan het adres van domkoppen als het nummer schittert. ‘I’ve never been this far away from home’...voor het eerst sinds de Brexit. En in één nummer, ik vergeet welk, stond de irritante eighties synth veel te luid – ik hoopte dat synthesizers uit de vermaledijde eighties begraven waren, maar blijkbaar wordt zelfs irritatie vintage, als je maar lang genoeg wacht.

‘We’re the Kaiser Chiefs,’ riep Ricky. Jààà, dat wéét ik, ook al omdat je het al 14 keer riep, Ricky, én omdat jullie groepsnaam in koeien van letters op een doek van 6 bij 15 meter achter jullie hangt.

‘We like who we like, we hate who we hate, but we’re also easily swayed…’ Ik ben geen angry mob, maar ik was niet easily swayed. Kaiser Chiefs? Niet echt. Major Assistants, in het beste geval. Dit was nooit meer dan een redelijk goed optreden, populistisch en middelmatisch. ‘Vergeet niet ons een zévende keer terug te vragen!,’ riep Ricky. Mmm, zes zal volstaan. En misschien was het goed geweest om in schoonheid te eindigen bij vijf passages.


En dit vond ù van Kaiser Chiefs op Rock Werchter 2016:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234