Review: Kasabian op Rock Werchter 2012

Als bliksemschichten die de komst van de oppergoden u gekend als Editors (later op de Main Stage) zouden begeleiden: zó dachten wij dat de Leicesterse lads van Kasabian ter aarde zouden dalen. Ofte: als een voorbode die snediger en cooler zou blijken dan the real thing. IJdele hoop, zo blijkt. Kasabian was vooral een beetje saai.


Op de planken

Kasabian is zo’n klassieke rockformatie ten zuiden van Interpol en ten noorden van Placebo waarvan wij nochtans dachten dat ze goed gingen aarden in een setting als deze, op een broeierige festivalweide. Is dit dan toch pop die het daglicht niet verdraagt? Feit is dat ‘Let’s Roll Like We Used To’ erg zeurderig klonk, ‘Club Foot’ lang niet het energiepeil bereikte dat ons beloofd werd in de openingsseconden en ‘Rewire’ na het opzwepende chorus in de kleurloosheid verzoop. Enkel de diehard fans in de eerste twintig meter tegen het podium leken écht richting delirium te worden gerockt.

Overigens, wat is dat met die covers vandaag? Na Nneka, die er godbetert al ‘Seven Nation Army’ had doorgejaagd in de Marquee, vond Kasabian het nodig om ons achtereenvolgens te trakteren op hun versie van de ‘Godfather’-tune, ‘I Wanna Be Your Dog’ van The Stooges en dat ene nummer, allez ik zou het duizend keer zeggen, dat gaat van ‘Woop! Woop! It’s the sound of da police!’ En dan aan het slot nog uitpakken met The Bealtes a capella? Wij zagen echt niet waarom dat nodig was.

Wél mooi: Tom Meighan voelde ook dat het warm was op de weide, en ontdeed zich van zijn onafscheidelijke leren jekker. Alsof je een klein welpje voor het eerst zag rechtstaan zonder de hulp van de mama: ontroerend bijna.


Het publiek

Wilde blijkbaar vooral rustig een pintje drinken in de luwte, een dutje doen op het gras en energie opdoen om nog één keer nachtje door te doen. Knikte beleefd mee op de melodie, maar van bandeloos headbangen dan wel enthousiast meebrullen was geen sprake. Geef ze eens ongelijk.


Het moment

Daarnet verreweg de gedurfdste tattoo van Rock Werchter gespot: een fraaie rugschildering van Billy, het marionetpopje uit de ‘Saw’-films, op een vélocipède, zo’n fiets met één héél groot en één héél klein wiel. Vonden wij toch behoorlijk indrukwekkend.


Krijsen, tieren, blaten: de festivalcitaten

‘This one’s for the Black Box Rebellion!’ Mooi geprobeerd, Tom Meighan! Maar net niet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234