null Beeld

Review: Kings of Leon - Aha Shake Heartbreak


'Aha Shake Heartbreak', de tweede cd van het langharige kwartet Kings of Leon, klokt na twaalf songs af op 35 minuten en 13 seconden. De middenstander zal zich daardoor misschien bekocht voelen - 'Mag het wat meer zijn', horen we hem zeuren - maar ...


'Aha Shake Heartbreak', de tweede cd van het langharige kwartet Kings of Leon, klokt na twaalf songs af op 35 minuten en 13 seconden. De middenstander zal zich daardoor misschien bekocht voelen - 'Mag het wat meer zijn', horen we hem zeuren - maar wij denken daar anders over. Geen nummer dat de vier minuten haalt? Richt aan dat feest!

Op hun debuut-cd 'Youth and Young Manhood' wisten de broers Caleb, Nathan en Jared Followill en hun neefje Matthew nog niet goed welk stukje waar hoorde, maar op 'Aha Shake Heartbreak' (geweldige titel trouwens, die de schwung perfect weergeeft) past de puzzel wel mooi ineen. Daar zal een jaar aan ervaringen en een reeks succesvolle Europese tournees - inclusief passages op de allergrootste festivals, zoals Pukkelpop - én een sterrenstatus in Groot-Brittannië ongetwijfeld iets mee te maken hebben. Kings of Leon hebben op hun nieuwe plaat hun aanstekelijke southern rock met veel méér invloeden aangekleed dan alleen maar de muziek waarmee ze zijn opgegroeid (Creedence Clearwater Revival, Allman Brothers Band, Lynyrd Skynyrd, Neil Young, de Stones van 'Beggars Banquet' tot 'Exile on Main Street'). Het zelfvertrouwen is hoorbaar toegenomen, en dus durven broers & neef al eens hiphop, een scheut Television, Britpop, navrante grootstadsrock, grunge en lichte r'n'b door hun swampy stoofpotje roeren. Waarmee KoL nog duidelijker richting The Strokes is opgeschoven, van wie ze na de eerste plaat toch al de southern version werden genoemd. Het eindresultaat: energieke, zenuwachtige gitaarrock.

Dat 'Aha Shake Heartbreak' een uitstékende plaat is, leiden wij ook hieruit af: bij iedere beluistering bleken wij weer andere favorieten te hebben, de ene keer het openingsnummer 'Slow Night, So Long' (dat tegen het einde plots verrassend van tempo wisselt), andere keren het Strokes-achtige 'King of the Rodeo', het zompige 'Taper Jean Girl', de lillende Creedence 2004 die 'Pistol of Fire' heet (frituuruitbater John Fogerty zal verrast opkijken), het bloedstollende 'Milk' (een wolf huilt), het aanstekelijke 'The Bucket', de beruchte 'ik krijg 'm niet omhoog'-song 'Soft' ('I'd pop myself in your body/I'd come into your party but I'm soft'), 'Razz' (die baslijn!) of de ballad 'Day Old Blues', met de schoonste ooh hooh's van de week.

De thema's van de liedjes op 'Aha Shake Heartbreak' (de dingen waarmee een mens on the road zoal te maken krijgt: drugs, drank, mekaar en - hey, 't zijn tenslotte overtuigde christenen - vooral veel seks) zijn voorspelbaar, de muziek behoorlijk traditioneel, en toch: sterke plaat.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234