null Beeld

Review: KT Tunstall - Eye to the Telescope


KT Tunstall poseert op de hoesfoto van haar debuut 'Eye to the Telescope' als de bastaarddochter van de Patti Smith ten tijde van 'Horses'. Het spreekt boekdelen als een jonge zangeres ervoor kiest die hoes te kopiëren, want Smith was toen een abe...


KT Tunstall poseert op de hoesfoto van haar debuut 'Eye to the Telescope' als de bastaarddochter van de Patti Smith ten tijde van 'Horses'. Het spreekt boekdelen als een jonge zangeres ervoor kiest die hoes te kopiëren, want Smith was toen een aberratie, een misfit in mannelijke kleren, die nadrukkelijk niét glimlachte.

Zo goed als 'Horses' is 'Eye' niet, maar Patti Smith zou zich voor haar volgelinge zeker niet schamen. Tunstall is het prototype van de vrouwelijke singer-songwriter die tien jaar lang heeft geploeterd in dead end street, the girl most likely to miss the boat, tot het haar voor één keer meezat: Naz zei een optreden in het invloedrijke BBC-televisieprogramma 'Later with Jools Holland' af, KT mocht invallen, en veroverde meteen de harten van kijkers die hadden afgestemd om Coldplay en The Cure en Naz te zien.

Niets op 'Eye to the Telescope' is revolutionair of briljant, maar Tunstall slaagt er wel in het gat in de markt links van Aimee Mann en rechts van Norah Jones te dichten. In haar teksten vind je sporen van de long and winding road die haar via duizend luizige pubs en talentenjachten tot hier heeft gebracht: een korreltje verbittering hier; een glimp uitzichtloosheid daar. Maar de muziek is energiek, levenslustig en fris. Songs als 'Suddenly I see' en 'Black Horse and the Cherry Tree' bevatten genoeg ideeën om twee cds te vullen. Op haar slechtst doet Tunstall wat aan Melissa Etheridge denken; op haar best aan een Tori Amos die het elfendom heeft afgezworen. Ze is soulvol in 'Miniature Disasters', en intiem in 'Silent Sea'. En live slaagt ze erin om (straks ook op Werchter) de sfeer van de plaat op te roepen met één gitaar en een effectpedaaltje en tonnen charisma. Of 'Eye to the Telescope' een toevalstreffer is dan wel het begin van een grootse carrière valt af te wachten. Hoe dan ook: de selectief dove talentscouts van de platenfirma's die haar een contract weigerden wegens 'you're on the wrong side of twenty-five' staan nu te knarsetanden terwijl KT wereldwijd doorbreekt. Way to go, girl!


KT Tunstall poseert op de hoesfoto van haar debuut 'Eye to the Telescope' als de bastaarddochter van de Patti Smith ten tijde van 'Horses'. Het spreekt boekdelen als een jonge zangeres ervoor kiest die hoes te kopiëren, want Smith was toen een aberratie, een misfit in mannelijke kleren, die nadrukkelijk niét glimlachte.

Zo goed als 'Horses' is 'Eye' niet, maar Patti Smith zou zich voor haar volgelinge zeker niet schamen. Tunstall is het prototype van de vrouwelijke singer-songwriter die tien jaar lang heeft geploeterd in dead end street, the girl most likely to miss the boat, tot het haar voor één keer meezat: Naz zei een optreden in het invloedrijke BBC-televisieprogramma 'Later with Jools Holland' af, KT mocht invallen, en veroverde meteen de harten van kijkers die hadden afgestemd om Coldplay en The Cure en Naz te zien.

Niets op 'Eye to the Telescope' is revolutionair of briljant, maar Tunstall slaagt er wel in het gat in de markt links van Aimee Mann en rechts van Norah Jones te dichten. In haar teksten vind je sporen van de long and winding road die haar via duizend luizige pubs en talentenjachten tot hier heeft gebracht: een korreltje verbittering hier; een glimp uitzichtloosheid daar. Maar de muziek is energiek, levenslustig en fris. Songs als 'Suddenly I see' en 'Black Horse and the Cherry Tree' bevatten genoeg ideeën om twee cds te vullen. Op haar slechtst doet Tunstall wat aan Melissa Etheridge denken; op haar best aan een Tori Amos die het elfendom heeft afgezworen. Ze is soulvol in 'Miniature Disasters', en intiem in 'Silent Sea'. En live slaagt ze erin om (straks ook op Werchter) de sfeer van de plaat op te roepen met één gitaar en een effectpedaaltje en tonnen charisma. Of 'Eye to the Telescope' een toevalstreffer is dan wel het begin van een grootse carrière valt af te wachten. Hoe dan ook: de selectief dove talentscouts van de platenfirma's die haar een contract weigerden wegens 'you're on the wrong side of twenty-five' staan nu te knarsetanden terwijl KT wereldwijd doorbreekt. Way to go, girl!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234