Review: L'Auberge Espagnole

De vrolijkste film van de week, en misschien wel van de hele zomer, komt uit Frankrijk en is van de hand van Cédric Klapisch - een cineast die, zoals reeds bleek uit zijn verrukkelijke Parijse stadsfabel 'Chacun Cherche Son Chat' (spreek vijf ke...

De vrolijkste film van de week, en misschien wel van de hele zomer, komt uit Frankrijk en is van de hand van Cédric Klapisch - een cineast die, zoals reeds bleek uit zijn verrukkelijke Parijse stadsfabel 'Chacun Cherche Son Chat' (spreek vijf keer smetteloos na mekaar uit en u krijgt van ons een blikken beker), het leven steevast door een roze bril bekijkt. In 'L'Auberge Espagnole' volgen we de lotgevallen van Xavier (Romain Duris), een zevenentwintigjarige Parijzenaar die in het kader van een uitwisselingsprogramma voor studenten een jaar in Barcelona gaat studeren. Blijft mokkend achter in Parijs: zijn vriendinnetje Martine (Audrey 'Amélie Poulain' Tautou in een verrassende bitch-rol). In Barcelona neemt Xavier zijn intrek in een huis dat wordt bevolkt door een groepje luidruchtige, uit alle hoeken van Europa afkomstige Erasmus-studenten (een Brits seutje, een Belgische lesbo, een Italiaan, een Duitser, een Deen en een meisje uit Andalusië), wat uiteraard leidt tot Babelse spraakverwarring en hilarische toestanden ('Together' van Lukas Moodysson is niet veraf). Op één of andere intrige hoeft u evenwel niet te rekenen: 'L'Auberge Espagnole' drijft exclusief op de chemistry tussen de acteurs, én op de chemistry tussen de acteurs en de stad. We zouden zelfs durven zweren dat Klapisch zich bij het filmen niet heeft laten leiden door een scenario, maar door de zwoele wind van de Middellandse Zee en door de inspiratie van het moment - alsof hij de plot heeft verzonnen terwijl hij stond te pinkogen naar de gloeiende Catalaanse zon. Xavier studeert een beetje, schuimt een paar feestjes af, struint over de Ramblas, scharrelt even met een gehuwde dame (Judith Godrèche), en laat intussen Barcelona - de mooiste stad van Europa, als u het ons vraagt - als een melkbad op zich inwerken. Klapisch maakt maximaal gebruik van de prachtige Catalaanse decors; het camerawerk in 'L'Auberge Espagnole' is soms even speels en sprankelend als Barcelona zelf. Net als 'Chacun Cherche Son Chat' bloeit 'L'Auberge Espagnole' ten slotte open tot een vrolijk pleidooi voor vriendschap en solidariteit, al krijgen de Eurocraten - die zelfgenoegzame, in kille torengebouwen huizende papiervreters - van Klapisch nog wel een stevige veeg uit de pan. Op het einde van de film voelden we ons net zoals de afscheidnemende Xavier een tikkeltje droef en weemoedig; maar we voelden ons ook blij, opgekikkerd, ambitieus, startklaar. 'L'Auberge Espagnole' is een niet te versmaden upper voor de ziel. Muchos gracias!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234