null Beeld

Review: Lanois Daniel - Shine

Mensen die slimmer zijn dan wij - u wil ze niet te eten geven - hebben dit al eerder gezegd: de ware meester herkent men aan de stilte tússen de noten, aan wat er niét wordt gespeeld. Minder is meer, quoi.Als dat zo is, dan is Daniel Lanois de ...

Mensen die slimmer zijn dan wij - u wil ze niet te eten geven - hebben dit al eerder gezegd: de ware meester herkent men aan de stilte tússen de noten, aan wat er niét wordt gespeeld. Minder is meer, quoi.
Als dat zo is, dan is Daniel Lanois de Absolute Grootmeester.
Want hoe de Canadese producer-muzikant erin slaagt met zo weinig klanken toch zoveel emoties los te maken, dat is ons bij iedere plaat weer een raadsel. Ook op 'Shine' wordt geen noot te veel aangeslagen, soberheid is troef, en toch: zó rijkgeschakeerd.
Dat de man die onder anderen Bob Dylan, Peter Gabriel, Brian Eno, Emmylou Harris en Willie Nelson met de voornaam mag aanspreken - omdat hij hun betere werk produceerde en zij hem als musician's musician bijzonder hoogachten - en die U2-cd's als 'The Joshua Tree', 'Achtung Baby' en 'All That You Can't Leave Behind' tot meesterwerkjes hielp boetseren, zelf ook een begenadigd songschrijver is, bewijst hij maar eens in een decennium: 'Shine' is de derde studioplaat van Lanois na 'Acadie' (uit 1986) en 'For the Beauty of Wynona' (uit 1993).
En we doen er niet flauw over: een betere plaat dan 'Shine' hebben wij in dit nochtans gezegende jaar nog niet mogen beluisteren. Alles klópt op dit pareltje van vakmanschap en inspiratie: de co-vocals van Emmylou Harris op het alle zintuigen masserende openingsnummer 'I Love You', het bloedmooie, met Bono geschreven en gezongen 'Falling at Your Feet' (het zou op een Best Of van U2 niet misstaan), het trio spirituele songs dat zich rond de licht-hese falsetto van Lanois wikkelt zoals een Humo-fleece rond uw leden en dat luistert naar de titels 'As Tears Roll By' (laidback), 'Sometimes' (onze favoriet) en 'Shine', de instrumentals 'Transmitter', 'JJ Leaves L.A.' (denk er uw eigen 'Paris, Texas'-beelden bij) en de vijf minuten durende en al die tijd nauwelijks hóórbare soundscape 'Matador' of het beschaafd, op zijn Steely Dans swingende 'Slow Giving'. In de liner notes spreekt Lanois (die onder meer ook Carla Bruni, Rosanna Arquette en Helena Christensen bedankt - the man has taste!) de hoop uit dat wij 'all may touch a heart somewhere, sometime'. Dat van ons heeft hij alvast geraakt, nu het uwe nog.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234