null Beeld

Review: Les Egarés

Voorspelbaarheid en eenheidsworst zijn tegenwoordig troef in de bioscoopzalen, dus gezegend zijn de films die een boeiend en origineel verhaaltje vertellen waarvan de ontknoping niet van veertig minuten op voorhand valt te voorspellen en waarin je ni...

Erik Stockman

Voorspelbaarheid en eenheidsworst zijn tegenwoordig troef in de bioscoopzalen, dus gezegend zijn de films die een boeiend en origineel verhaaltje vertellen waarvan de ontknoping niet van veertig minuten op voorhand valt te voorspellen en waarin je niet ál te duidelijk het zweet van de scenaristen hoort pruttelen. We hebben het over films als 'Les Egarés', van regisseur André Techiné ('Alice et Martin', 'J'embrasse pas'). De goddelijke Emmanuelle Béart speelt een jonge weduwe uit Parijs die samen met haar dertienjarige zoon en zevenjarige dochter op de vlucht is geslagen voor de oprukkende nazi's en onderweg in het Franse platteland door een overvliegende Stuka onder vuur wordt genomen. Yvan, een vreemde jongeman die zich als een enfant sauvage ophoudt in de bossen, leidt het verweesde trio - zeer tegen de zin van de wantrouwige moeder - weg van het oorlogsgekrakeel en gidst hen naar een verlaten huis in een bucolisch droomland waar het viertal gaandeweg een wel erg vreemd gezinnetje begint te vormen: it's a family, Jim, but not as we know it. Het wonderlijke aan deze film zijn de vreemde getijstromen die het verhaal na een poosje begint te volgen. Net zoals een droomschip dat bijna onmerkbaar van koers verandert en eensklaps in betoverende wateren verzeilt, zo verandert 'Les Egarés' achtereenvolgens van een historisch oorlogsdrama in een van een verstikkende dreiging overlopende thriller - Yvan loopt rond met een revolver en zou weleens een moordenaar kunnen zijn - en vandaar weer in een herderlijk, licht-erotisch plattelandsdrama. En het mooie is dat die plot zich anderhalf uur lang uiterst spontaan en natuurlijk blijft openvouwen: ziehier nog eens een film die niet wordt opgejaagd door overdreven scenaristenverzinsels of vergezochte plotwendingen maar zich rustig laat meedeinen op z'n eigen inwendige stroomversnellingen. Graag zou ik er nog wat meer over willen vertellen en u zoals Dirk Tieleman van een tikkeltje meer duiding voorzien, maar het is beter dat u zich zélf laat inpakken door deze geheimzinnige film, die u hoe dan ook zal achterlaten met gonzende slapen, droef kloppende slagaders en een zinderend gevoel in de onderbuik. Wees dus voor één keer een rubberboot en laat u rustig meedrijven op de vreemde golfslag van dit ietwat mystieke oorlogsverhaal; en mocht dat niet lukken, kunt u zich ook altijd anderhalf uur lang vergapen aan de oogverblindende fotografie, óf aan de fraaie contouren van Emmanuelle Béart uiteraard.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234