null Beeld

Review: Lianne La Havas op Rock Werchter 2016

De korte versie is: Lianne La Havas, die door mensen die dwalen nog steeds als een lichtgewicht wordt aanzien, slaagde erin om in tamelijk ondankbare omstandigheden en met muziekjes die véél te subtiel zijn voor een Barn, toch iedereen in te pakken.

Serge Simonart

Dit is liefelijk fladderende lentemuziek voor een idyllische locatie in openlucht. Maar het management van Lianne heeft haar klaargestoomd voor grotere podia: haar introverte huiskamervlijt is opgepept met extraverte beats en hier en daar iets dat vervaarlijk leek op een elektrische gitaarsolo. Overigens is Lianne zelf een gruwelijk onderschatte, inventieve gitariste, die jaren luisteren naar jazz, funk en soul heeft versmolten tot haar eigen stijl. Ik denk niet dat iemand anders op dit festival zoveel heerlijke ongewone akkoordjes speelde.

Lianne pakte de Barn niet enkel in met haar muziek. Ze was onweerstaanbaar en oprecht charmant. Het enige nijdige woord dat ze sprak was ‘Forget’, de titel van die getoonzette sneer aan haar ex, een eikel die, getuige het gestileerde venijn waarmee ze ‘m zong, nog steeds niet verteerd is. Een eikel die, ook wel grappig, geen cent verdient aan deze sneer aan zijn adres.

Lianne was galant – zelfs als ze van haar water sipte, hield ze eerst het flesje toastend naar het publiek uit. Haar uitspraak ‘I love Belgian men’ was de mooiste leugen van dit festival. Zij is ook sexy, groovy, charismatisch en zou zelfs als kalende dikke onwelriekende seut nog een platencontract hebben gekregen – wat zeker niet van àlle huidige populaire zangeressen gezegd kan worden. Haar muziek is wat de Amerikanen wholesome noemen: levenslustig, gezond en warm. Haar talent én succes bewijzen nog maar ‘ns wat een goeie neus Prince had, want hij zei al na haar eerste demo ‘That girl’s got it’. En Lianne is de enige artieste in wiens woonkamer hij een akoestisch concertje gaf.

Zelfs haar cover van Burt Bacharachs ‘Prayer for you’ was onweerstaanbaar.

En, last but not least, Lianne is ook het ideale uithangbord voor multiculturaliteit: als van racisten en Brexit-voters haar respectievelijk Griekse en Jamaïcaanse ouders niet naar Londen hadden mogen emigreren, dan hadden ze daar samen nooit Lianne verwekt. En dat zou op minstens vijf niveaus doodzonde zijn, en dan reken ik haar verukkelijke uiterlijk niet eens mee.

Enige minpunt: haar zachtste songs waren iets té zacht om het geroezemoes van 10000 Barn-bezoekers en het gedram op het hoofdpodium te overstemmen. Maar dat is haar schuld niet. Er zijn wel meer Liannen die het uiteindelijk niet gehaald hebben, op termijn, zoals de ook al onderschatte Marina Topley-Bird. Maar deze Lianne is een blijver, trust me.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234