Review: Local Natives (AB)

Herinnert u zich het begin van Fleet Foxes nog, zo'n vijf jaar geleden? Baarden associeerden men destijds nog met zwervers, en elke welgemikte zangharmonie (zie: 'White Winter Hymnal') blies een engel van zijn sokkel. Nu is er Local Natives.

De vijf zielzoekers uit het zonnigste van Los Angeles hebben dan weer in meerdere mosterdpotten een vinger zitten. Als Grizzly Bear eens niet door het sleutelgat loert, dan wel Talking Heads, en achter de verraderlijke, vaak stompende, woede-uitbarstingen die zich in alle nummers schuil houden, zit een half idee van Arcade Fire. Ze zijn overigens zeldzaam, bands die brandhout maken van hun rolmodellen. Laat Local Natives nu net zo'n speciaal geval zijn.

'Zonovergoten songs die bij de geboorte in een plas modder zijn gesukkeld'

Dat Local Natives bovenal een goed bewaard geheim is gebleven, bleek uit een bescheiden gevulde Ancienne Belgique, dat het voor de gelegenheid zonder bovenverdieping deed. Nu, het blijft aangenamer huilen in een donkere kamer zonder pottenkijkers, dan in een ongezellige bunker. En ergens vrezen we dat de frêle, weemoedige songs van het recente 'Hummingbird' in dat laatste geval de kluts zouden kwijtraken.

Goede vrienden komen langs de achterdeur, dus werden 'Breakers', 'World News' en 'Wide Eyes' achtereenvolgend uitgestuurd om ons de adem af te snijden en de AB een eerste keer plat te leggen. Of 'Warning Sign', een cover van Talking Heads, dat in de hoogte béter en kwieker klonk dan de originele versie. En dan had het woelige 'You & I' (met het o zo melige 'In all this light, all I feel is dark') nog niet aangeklopt.

Het zijn zonovergoten songs die bij de geboorte in een plas modder zijn gesukkeld, maar hardnekkig aan het vel blijven kleven. 'Ceiling', 'Black Balloons' en 'Wooly Mammoth': kleine, spitsvondige nummers die in een peloton haast onopvallend voorbij fietsen, maar live wél de aandacht trokken. Vaak was het gitarist Taylor Rice wiens stuiptrekkingen aanstekelijk werkten, al stond Local Natives vooral collectief sterk te wezen.

Zeggen dat het kwintet onderweg geen uitschuivers maakte, doen we niet. Daarvoor hadden ze 'Shape Shifter' en 'Mt. Washington' thuis mogen laten, en had die boze sms van Matt Berninger van The National tijdens 'Heavy Feet' ('Zeg hen dat ze onze drumpartij van 'Squalor Victoria' teruggeven, verdomme!') ook niet gehoeven. Maar dat het daarnaast langer dan een uur sukkelen was met die immense krop in onze keel, zegt natuurlijk méér.

Er was nog dat zinderend slotoffensief ('Camera Talk', 'Airplanes', 'Bowery', 'Who Knows, Who Cares') en het uithijgen achteraf. En het besef ook, dat de zonnekinderen van Local Natives dat verdomd goed doen.


Het moment

Amerikanen blijven Amerikanen. En die vieren Halloween, ook als ze in België zijn. Wat volgde: een partijtje wc-rollen-smijten, om daarna in stijl af te sluiten met 'Sun Hands'.


Het publiek

Goed geluimd, respectvol, zingend.


Quote

'My wife tells me that she's Superman for Halloween, but I'm playing for a bunch of cool people in Brussels. So I win, right?', wist toetsenman Kelcey Ayer ons nog te vertellen. En dan had-ie ons adamskostuum nog niet gezien.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234