null Beeld

Review: Low op Best Kept Secret 2016

Low. Die trainer van de Mannschaft, maar dan zonder umlaut. In verband met dat krabben aan de edele delen: wij begrepen niks van de verontwaardiging. Die man voelt zich gewoon thuis in de dug-out.

Nu opnieuw in melancholiemodus, want het is donker en killig nat en Low trekt in kleine tent nummer 5 een blikje hymnes open. Kent u Lows versie van 'Last Night I Dreamt That Somebody Loved Me' van The Smiths? Dat einde! 'The story is old / but it goes on / Goes on / goeeees oooooooooooon / It goes ooooooooon.' De song slaapt daarna vredig in, knuffelpinguïn tegen de wang. Het is gewoon een studioliedje van Low. Live, da's nog wat anders. Wanneer gebeurt er echt iets? Bijvoorbeeld in 'No Comprende', dat voorin mag zitten. Als het koppel Mimi Parker/Alan Sparhawk drie minuten ver de song keurig heeft uitgerold via heerlijke harmonieën, en via spaarzaam gedrum en iets weidser gegitaar, zingt Parker plots alleen, in lettergrepen waar het daarvoor woorden waren. Steve Garrington laat bas én keyboard spreken. Plots maken alle drie de leden vlekken die een onweer lijken te verbeelden, één dat zorgt voor grote plassen, afgeknakte bomen en grondverzakkingen. Low is ander licht en andere lucht. Tent drie is hoog maar niet te hoog, de galm zit naar festivalnormen perfect, en goed dat er veel volk is samengeschoold, want de regenwind is tot in de tent kil en onze jas is dun. In 'On My Own' heeft Mimi Parker een perfecte engelenstem. Als ze in 'The Innocents' de hoofdrol krijgt, moeten we helemaal aan Sandy Denny denken. In 'Monkey' zit een 'Tonight you will be mine / Tonight the monkey dies', en ter halfverklaring is er iets met een zachter gedraaide radio. 'Lies' bevat drie insteads, de laatste zit in 'I should be sleeping by your lonely side / Instead of working on this song all night'. Een geluk dat wij niet alles vatten, want soms lijkt al dit sacraals ook scherper in te zoemen op een relatie dan wij nodig achten. Vanuit een bijna-stilte kruipt Low een keer trap voor trap naar boven. Vooral tegen de kalmte die na die storm komt moet je bestand zijn. Het is niet onzinnig dat voor dit soort muziek het hokje slowcore is bedacht. Maar sommige songs lijken gewoon zegeningen. Hun versie van '(That's How You Sing) Amazing Grace' is er niet bij, maar dit concert legt ons wel preciezer uit hoe ze dat liedje zingen. Het is het liedje van 'Amazing Grace, how sweet the sound / That saved a wretch like me / I once was lost but now I'm found / Was blind, but now I see'. En daarna die kalmte. Hard, maar welgekomen.


Het moment

Geen, wegens keuzestress.


Het publiek

Naar festivalnormen zeer aandachtig, al moesten we één keer de bluts erbij nemen die met de buil van een voetbaloverwinning kwam. Zelfs naar deze ver afgelegen gospelkerk komen ze lamdronken afgezakt. En maar vragen waar dat feestje is. We hebben 'Niet hier' geantwoord. Stelletje heidenen!


Quote

'We zijn van Minnesota, kom ons gerust eens bezoeken, jullie zien er te vertrouwen uit.'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234