null Beeld

Review: Lucinda Williams - Live @ The Fillmore

Nauwelijks 23 jaar geleden, toen de SP.A nog BSP heette, kon de rooie voormalige vakbondsman en minister van Arbeid Louis Major een verblufte Nelly Maes in het parlement nog toeblaffen dat 'wijven niet zoveel complimenten moeten maken', alleen maar o...

Nauwelijks 23 jaar geleden, toen de SP.A nog BSP heette, kon de rooie voormalige vakbondsman en minister van Arbeid Louis Major een verblufte Nelly Maes in het parlement nog toeblaffen dat 'wijven niet zoveel complimenten moeten maken', alleen maar omdat ze vroeg met haar meisjesnaam aangesproken te worden. Hij zou het vandaag niet moeten proberen! En toch! In kringen waar wij ons wel eens ophouden - er staat meestal een toog - is 'wijf' een goedbedoelde én vrouwvriendelijke geuzennaam. Lucinda Williams is bijvoorbeeld één van onze favoriete wijven. Opgelet, niks feminiens is de zangeres/liedjesschrijfster vreemd - luister maar eens naar haar vijf reguliere studioplaten, en zéker naar haar meesterwerk-buiten-categorie, 'Car Wheels on a Gravel Road' uit 1998 - maar even vaak is ze ook one of the guys en laat ze als het op hijsen, roepen en loosgaan aankomt andere felle wijven - van Janis Joplin tot Bonnie Raitt - met sprekend gemak achter zich. Afijn, van die zachte én rauwe kant van Lucinda Williams is het uitgebreid genieten op de dubbele live-cd 'Live @ The Fillmore', het verslag van drie optredens op 20, 21 en 22 november 2003 (!) in de mythische concertzaal in San Francisco. Met haar trio begeleiders (geen afgeborstelde, grijze studiomuizen maar muzikanten met eelt op de handen, 'Real Live Bleeding Fingers and Broken Guitar Strings' nog aan toe!) heeft Williams voornamelijk voor songs uit haar jongste koppel platen gekozen (twee jaar geleden moest 'World Without Tears' gepromoot worden, vandaar wellicht), en dat is de enige smet op deze plaat: dat er van 'Car Wheels...' maar twee liedjes zijn overgebleven, 'I Lost It' en 'Joy'. Maar hoor ons zeuren! Zoals Lucinda Williams met haar lijzige stem en southern drawl kreunt en croont en countryrockt (op cd 1) of 'm Stones-gewijs van jetje geeft (voornamelijk op cd 2), dat zullen weinig wijven het haar nadoen. Dat ze nog veel complimenten mag maken! En dat ze maar eens gauw naar ons land komt met een uitgebreidere keuze uit haar repertoire!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234