null Beeld

Review: Luke Haines & The Auteurs - Das Capital

Een best of met herwerkt oud materiaal en drie nieuwe songs die aan de argeloze consument als één nieuw geheel verkocht wordt? Dat soort ideeën kan alleen maar uit het brein van de allergladste marketingboys van de platenindustrie komen. Of uit da...

Geert Op de Beeck

Een best of met herwerkt oud materiaal en drie nieuwe songs die aan de argeloze consument als één nieuw geheel verkocht wordt? Dat soort ideeën kan alleen maar uit het brein van de allergladste marketingboys van de platenindustrie komen. Of uit dat van Luke Haines, het al jarenlang Miskende Talent achter The Auteurs. Laten we vooral de man zelf aan het woord: 'Waarom? Omdat deze songs uit de aandacht dreigden te verdwijnen! Soms moet je de mensheid wijzen op iets dat vlak voor hun neus ligt. Zal ik mij hiermee een plaats in de muziekgeschiedenis verwerven? You bet!'

Jazeker, Luke Haines mag de door Ian McCulloch en de Gallagher Bros. zo geliefde loudmouth-pose graag tot in het absurde doortrekken: zeer grappig, want in tegenstelling tot Echo and the Bunnymen of Oasis is hij er nooit in geslaagd zijn nochtans uitstekende platen als 'New Wave', 'After Murder Park' en 'Baader Meinhof' buiten zijn selecte clubje doldraaiende fans te slijten. Vandaar dat hij op zijn nieuwe/oude 'Das Capital: The Songwriting Genius of Luke Haines' eens iets geheel anders probeert.

De manier waarop Haines het openingsnummer 'How Could I Be Wrong' herwerkt heeft, zet al meteen de toon voor de rest van de plaat: 'barok' en 'kitscherig' zijn nog veel te slappe adjectieven voor het super-mega-gezinspak violen, cello's en harpen dat Haines over zijn song úitgesmeerd heeft: dit is het muzikale equivalent van een versuikerde suikerwafel met suiker, en extra suiker er bovenop - en voor wie zijn bedoelingen dan nog niet gesnapt zou hebben, heeft de man er ook nog een compleet suikeren saxsolo aan toegevoegd (Haines: 'De beste saxsolo uit de geschiedenis van de populaire cultuur!').

Het goede nieuws is dat de truc - wrange teksten over pakweg kindermoord laten contrasteren met schijnbaar onschuldig-romantische muziekjes - uitstekend werkt, zij het in beperkte doses: apart beluisterd blijven oude Auteurs-songs als 'How Could I Be Wrong', 'Showgirl', 'Unsolved Child Murder' of 'Junk Shop Clothes' ook in hun nieuwe versies fier overeind, maar in één ruk door de boxen gejaagd zijn de elf met strijkers overladen songs plus de ergens op deze cd verborgen 'Das Capital Ouverture' een heel klein beetje des Guten zuviel - en dat twee van de drie nieuwe songs ('Satan Wants Me' en 'Bugger Bognor') helaas niet tot de hoogtepunten uit Haines carrière behoren, helpt het geheel evenmin vooruit.

Wel geheel fantastisch zijn de hoesteksten, compleet met besprekingen van alle acht Luke Haines-cd's, toevallig allemaal geschreven - en van minstens vier sterren voorzien - door ene (LH). De recensent Haines over de door hemzelf met víjf sterren bekroonde 'Baader Meinhof'-cd: 'Mijn tweede meesterwerk. Koop hem, zodat ik het niet moet doen.'

Moet ú ook 'Das Capital' kopen? Als u drieëeneenhalf sterren voor de plaat en zes voor de hoesteksten genoeg vindt wél, ja.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234