null Beeld

Review: Madness - The Dangermen Sessions Volume One

In de donkere jaren tachtig was Madness een zeldzaam lichtpuntje. Terwijl de halve wereld protesteerde tegen atoombommen, kernenergie en de baard van Sinterklaas, barstten hun ska-deuntjes en popsongs haast uit de hengsels van levensvreugde: betere e...

In de donkere jaren tachtig was Madness een zeldzaam lichtpuntje. Terwijl de halve wereld protesteerde tegen atoombommen, kernenergie en de baard van Sinterklaas, barstten hun ska-deuntjes en popsongs haast uit de hengsels van levensvreugde: betere en meer aanstekelijke hits dan 'My Girl', 'Baggy Trousers', 'House of Fun' of 'Our House' werden er destijds niet veel gemaakt - en ook vandaag niet, moeten we constateren. Bovendien kenden de nutty boys hun klassiekers: denk aan 'One Step Beyond' (Prince Buster) en 'It Must Be Love' (Labi Siffre). Heimelijk hoopten wij toen al op een langspeler met alleen maar covers. En zie, het duurde even, maar hij is er: 'The Dangermen Sessions Volume One', de eerste Madness-cd sinds 'Wonderful' uit '99, tevens deel één van een tweeluik.

De plaat - lees de liner notes! - begint met een ode aan ska-held Prince Buster: 'Girl, Why Don't You' nodigt gelijk uit tot een rijkelijk met booze & spliffs opgefleurde polonaise. Het hilarische 'Shame & Scandal' is zó goed dat we ons afvroegen waarom Lord Tanamo er destijds geen knoert van een hit mee heeft gescoord. Party! Van diezelfde Lord treffen we 'Taller Than You Are' aan: ook niet mis.

In 'I Chase the Devil AKA Ironshirt' (Max Romeo) waagt Madness zich met succes aan reggae, en even verderop wordt ook het machtige 'Israelites' (Desmond Dekker) nieuw leven ingeblazen. Bob Marleys 'So Much Trouble in the World' klinkt in hun handen vooral heel Brits: sommige hardcore-Marley-fans zullen het maar niks vinden, maar wij amuseren ons ondertussen te pletter. Ook het Jamaicaanse jasje dat ze 'You Keep Me Hanging on' (The Supremes) aantrekken, zit als gegoten, wat een verrassing mag heten. 'Lola' van The Kinks krijgt van hetzelfde laken een pak: hier was het idee helaas beter dan het resultaat. Maar dat wordt ruimschoots vergoed met een voortreffelijk 'Rain', van de blinde hartenbreker José Feliciano.

Na welgeteld 37 minuten is het feest voorbij: precies genoeg voor late dertigers als wij, die het skanken ontwend zijn. James, het beademingsapparaat!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234