null Beeld

Review: Magnolia Electric Co - Trials & Errors

Fans van Neil Young, en dan vooral zij die gek zijn op 's mans met gekartelde rouwrandjes omboorde drieluik 'Time fades Away', 'On the Beach' en 'Tonight's the Night', mogen aan het eerstvolgende punt stoppen met lezen, titel en uitvoerder memorisere...

Nicolas Quaghebeur

Fans van Neil Young, en dan vooral zij die gek zijn op 's mans met gekartelde rouwrandjes omboorde drieluik 'Time fades Away', 'On the Beach' en 'Tonight's the Night', mogen aan het eerstvolgende punt stoppen met lezen, titel en uitvoerder memoriseren en deze in 2003 (in Brussel!) opgenomen liveplaat meteen gaan inslaan: zij zullen zich niet bekocht voelen. Magnolia Electric Company is de nieuwe groep van Jason Molina, die in 2003 zijn lichtjes fantastische band Songs: Ohia op non-actief zette. Niet erg, want ook dit staat als een huis: denk aan een nieuwe Crazy Horse, even geolied als de oude: die granieten ritmesectie! Die meanderende sologitaar! Dat fantastische weerwerk van de tweede gitaar! Het is er allemaal, met uitzondering van de hemelse harmonieën, maar toch past het niet dit af te doen als goedkope na-aperij: daarvoor zijn de songs te sterk, en heeft Molina al vaak genoeg bewezen dat hij wel degelijk over een eigen stem beschikt. Het openingsakkoord, en dan meteen een gitaar die met de melodie aan de haal gaat: meer had opener 'The Dark don't Hide It' niet nodig om er ons van te overtuigen dat we goud in de handen hadden. Na een paar minuten lijkt de song even stil te vallen - ook helemaal Crazy Horse - en dan: 'The World was empty when they made it / And heaven needed someplace to throw all the shit'. U weet meteen waar u aan toe bent, en dat voor zeventig minuten lang. 'Don't This Look like the Dark' laat dan weer de enorme kracht van vier zwetende mannen op een halve vierkante meter horen: countryrock grand cru. In 'Such Pretty Eyes for a Snake' trekt de zanger alle aandacht naar zich toe: hij klinkt als een neef van Will Oldham, de song is een ronkende wanhoopsschreeuw naar een vrouw met prachtige ogen en een minder sympathiek karakter. Met Oldham deelt Molina ook zijn gevoel voor melodrama, getuige het schitterende 'Leave The city' (origineel van Songs: Ohia): 'It broke my heart to leave the city / I mean it broke what wasn't broken in there already'. Een ingehouden, berustende jammerklacht mét trompet, als welkom tegengewicht voor de bijwijlen ondraaglijke intensiteit. Het is u misschien opgevallen dat wij hier nogal wild van zijn - er zijn mensen die ons ook over de andere zes songs ellenlange vertellingen hebben horen afsteken; ze blijven de laatste dagen vreemd genoeg weg - het publiek in Brussel was dat duidelijk ook, en deze 'Trials & Errors' is slechts een opwarmertje voor de dit voorjaar nog te verschijnen eerste studioplaat. Wij trekken nu al bleek weg.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234