Review: Malèna

In deze vreemde tijden vol bruuske carrièrewendingen, digitale gekte ('Pearl Harbor', 'The Mummy Returns', 'Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain'), achterwaartse thrillers ('Memento') en postmoderne westerns ('All the Pretty Horses', 'The Way of...

In deze vreemde tijden vol bruuske carrièrewendingen, digitale gekte ('Pearl Harbor', 'The Mummy Returns', 'Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain'), achterwaartse thrillers ('Memento') en postmoderne westerns ('All the Pretty Horses', 'The Way of the Gun'), is het goed om te weten dat er nog cineasten bestaan die zweren bij rustig vertelde, in prachtige beelden vervatte verhalen die overlopen van heerlijk oubollige charme en akoestische nostalgie. Giuseppe Tornatore bijvoorbeeld, de Italiaanse regisseur van 'Cinema Paradiso', 'Stanno Tutti Bene' en 'The Legend of 1900', trekt zich geen ene moer aan van de heersende trends en blijft gewoon zijn eigen melancholieke zelf. 'Malena' is vintage Tornatore, al komt de cineast in zijn nieuwe film wel een stuk venijniger dan normaal uit de hoek. 'Malena' speelt zich af in een klein Siciliaans dorpje anno 1940. Terwijl het hele dorp in de ban is van Mussolini en de zwarthemden in dichte drommen door de straten marcheren, komt de dertienjarige Renato onder de bekoring van de bloedmooie Malena, die moederziel alleen in een huisje aan de rand van het stadje woont en wacht op de terugkeer van haar naar het front vertrokken echtgenoot. De hilarische pogingen van Renato om toch maar een glimp op te vangen van Malena's weelderige lijf leveren tal van komische momenten op, maar de toon slaat onverbiddelijk om wanneer Malena te horen krijgt dat haar echtgenoot is gesneuveld. 'Malena' begint als een zoeterig en geestig verhaal over een jongen die met horten en stoten volwassen wordt, maar ontpopt zich langzaam tot een pakkende en zelfs harde film die ongemeen diep in de Italiaanse oorlogswonden kerft. Supermodel Monica Bellucci is perfect gecast in de titelrol: ze heeft nauwelijks dialogen, toont nauwelijks enige expressie, en beent door het verhaal zoals ze over de catwalk loopt, koel en onaantastbaar, maar haar adembenemende verschijning vormt wél het kloppende hart van de film. Och ja, er dwalen nogal wat karikaturen door het verhaal, de grappen zijn vaak puberaal, en soms lopen de emoties wel érg hoog op, maar dat is ook weer typisch Tornatore natuurlijk. Wij vonden het gewoon een verademing om nog eens een film zonder kungfu te zien.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234