null Beeld

Review: Manic Street Preachers - Lipstick Traces (a Secret History of Manic Street Preachers)

Manic Street Preachers is een groep met twee gezichten. In het begin waren ze vier jonge working-class dandy's wier tekstvellen meer gemeen hadden met een sociologiethesis dan met goeie ouwe rock-'n-roll. Na drie bijwijlen gitzwarte platen, vol verwi...

Katia Vlerick

Manic Street Preachers is een groep met twee gezichten. In het begin waren ze vier jonge working-class dandy's wier tekstvellen meer gemeen hadden met een sociologiethesis dan met goeie ouwe rock-'n-roll. Na drie bijwijlen gitzwarte platen, vol verwijzingen naar de Beat Generation en de geschiedenis van de popmuziek, slaagde boegbeeld/tekstschrijver/gitarist Richey Edwards er op indrukwekkende wijze in van de aardbodem te verdwijnen - niemand heeft hem ooit teruggezien. Het resterende trio besloot na enige aarzeling alleen door te gaan, en de rest kent u: met de million-seller 'This Is My Truth Tell Me Yours' werden de Manics mega.

Dat ze onderhand al heel wat hits hebben gescoord, bewijst de vorig jaar verschenen collectie 'Forever Delayed'. Nu is er 'Lipstick Traces (a Secret History of Manic Street Preachers)', een verzameling B-kantjes, niet eerder uitgebrachte nummers en (op een aparte cd) covers. De kitscherige luipaardhoes en de van Greil Marcus geleende titel maken het al meteen duidelijk: hier zullen vooral de begindagen van onder het stof worden gehaald.

We krijgen een pak (vroege) songs waaraan Richey Edwards meeschreef: het Sex Pistols-achtige 'Sorrow 16' bijvoorbeeld, of 'Spectators of Suicide', of 'We Her Majesty's Prisoners', of het grandioze 'Democracy Coma', met typische, want haast onzingbare, Edwards/Wire regels als 'DNA of restriction and law / Death, famine, spectacle and war'. Van een heel ander allooi is 'Bored Out Of My Mind': een beeldschone, griezelig eenvoudige ballad. Ronduit bevreemdend is het wild om zich heen schoppende 'Judge Yr'self', het laatste nummer dat met Richey Edwards werd opgenomen (op www.manics.co.uk kunt u de video bekijken: een collage van oude beelden, waaronder de kennismaking van de band met pornoster en 'Little Baby Nothing'-stem Traci Lords).

Het geweld wordt afgewisseld met verraderlijk zoete songs, zoals het nieuwe '4 Ever Delayed' en het dromerige instrumentale intermezzo 'Horses Under Starlight' uit '96, met de Bacharach-blazers die wij voor het eerst in 'Kevin Carter' hoorden.

Van Bacharach speelt MSP op de tweede cd trouwens 'Raindrops Keep Falling On My Head'. Nog op die coverplaat: The Clash, de Stones en Guns N' Roses, de groepen die MSP in de begindagen als voorbeeld noemde.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234