null Beeld

Review: Mark Lanegan Band op Dour 2013

Hadden we gemogen, we hadden al sinds donderdag onze tent opgeslagen voor het podium van de Jupiler Marquee. De reden? Sinds jaar en dag de sterkst fronsende bariton in de showbizz: Mark Lanegan.

Tom Raes

'Laat iemand die man nu eindelijk een standbeeld geven!', brandde het een uur lang op onze lippen, daarbij even vergetend dat Mark Lanegan al bij leven als uit steen gehouwen lijkt. Het is moeilijk concertfoto's te vinden waarop de man eens níét zijn karakteristieke pose aanneemt, maar zie het gerust als een deel van zijn charme: Mark Lanegan is onbeweeglijk, ook létterlijk.

'Het is een grafstem, die van Lanegan. Maar we laten hem met plezier onze put dichtgooien als hij daarbij 'The Gravedigger's Song' croont.'

Maar als er één zijn tronie uit graniet mag gehouwen zien worden, dan wel Lanegan. En dan hebben we het alleen nog maar over zijn soloplaten - gemakshalve laten we zijn hand- en spandiensten aan namen als Queens of the Stone Age, Greg Dulli en Isobel Campbell even buiten beschouwing. Nee, zijn soloplaten: gewrocht uit jaren van passie en pijn, en bulkend van de parels die we ook live nog het liefste aan een snoer zouden rijgen.

Het is een grafstem, die van Lanegan. Maar we laten hem met plezier onze put dichtgooien als hij daarbij 'The Gravedigger's Song', de eerste parel van de avond, croont. Indecent proposals kregen we op grote schaal in 'Sleep With Me', al zouden we er heel wat om verwedden dat er enkelen in het publiek maar al te graag op ingegaan zouden zijn.

Maar het is de Mark Lanegan Bánd, en dus stonden er achter Lanegan naar goede gewoonte een paar noeste Belgen zich in het zweet te werken. Onder meer in 'Harborview Hospital' mikten de heren richting de maan, en schoten ze nog raak ook. Blijven we ook onthouden, al is het maar omdat we het sinds de eerste luisterbeurt nooit meer uit onze oren gewassen krijgen: 'Methamphetamine Blues', de laatste van de avond.

Mark Lanegan, kwam, zag, en knikte eens. Hij zag dat het goed zat. Wij zagen hetzelfde.


Het moment

'Harborview Hospital', van 'Blues Funeral': Lanegan flirt met U2 (gevaarlijk!) maar slaagt er uiteindelijk zelfs in ons te doen vergeten dat er ook een zekere Bono in die groep zit (meesterlijk!).


Het publiek

Waar was u toen Lanegan met de ogen dicht 'The Gravedigger's Song' inzette voor een allesbehalve uitpuilende tent? Deze keer vergeven we het u, de menigte dikte al snel aan wanneer de eerste noten van 'Sleep With Me' weerklonken - het is dan ook een erg aantrekkelijke titel.


Quote

'Thank you very much, kind and beautiful people.' - Als Mark Lanegan het zegt, is het wáár.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234