null Beeld

Review: Mark Olson & The Creekdippers - Creekdippin' for the First Time

Alweer een plaatsje voor een nobele onbekende in deze felbevochten kolommen? Niet echt: Mark Olson was stichtend lid van The Jayhawks, en de helft van het creatieve brein - Gary Louris is de andere helft - achter onverwoestbare country-rockklassieker...

Nicolas Quaghebeur

Alweer een plaatsje voor een nobele onbekende in deze felbevochten kolommen? Niet echt: Mark Olson was stichtend lid van The Jayhawks, en de helft van het creatieve brein - Gary Louris is de andere helft - achter onverwoestbare country-rockklassiekers als 'Hollywood Town Hall' en 'Tomorrow The Green Grass'. Na die laatste plaat verliet hij in 1995 de groep om te zorgen voor zijn vrouw, singer-songwriter Victoria Williams, die aan multiple sclerose lijdt. Ze trokken zich terug in een boerderijtje, even leek er weekendfilm aan te komen, maar het werd gelukkig toch muziek: met The Creekdippers (voornamelijk Williams en een paar vrienden) nam Olson tussen 1997 en 1999 stiekem drie platen op in zijn eigen huis, en nu is er de compilatie 'Creekdippin' for the First Time', een knetterend haardvuur van een plaat die vóór de vrijmaking van de energiemarkt zeker een proces aan haar been had gehad: een man met zijn gitaar, gerugsteund door de stem van zijn vrouw, nu en dan een mondharmonica, soms een banjo of een viool en, in één nummer (de wacky blues van 'Louisiana Black Dog Moses'), sobere maar trefzekere drums. Er staat één wereldnummer op: 'Flowering Trees' - kippenvelverwekkende mondharmonica, doorleefde tekst, ijl achtergrondgezang en, na nauwelijks drie minuten, een gebroken hart. Neil Young is het ten tijde van 'Harvest' domweg vergeten te schrijven, en nu is het te laat.

Blijven over: zeventien mooie tot heel mooie liedjes. Nu en dan treedt Williams op de voorgrond (de combinatie van haar schrille uithalen met Olsons parlando in 'Into the Yard' is magnifiek, haar solo in 'Sunny Western Winter' liegt er ook niet om), en samen komen ze soms op een hoogte vanwaar ze Gram Parsons en Emmylou Harris met het blote oog kunnen zien ('Give My Heart To You', 'Custom Detroit Railroad'). Ook van Olson solo ('Mr. Parker', 'Zola and The Tulip Tree') hebben wij geen klagen. Voor de competitiebeesten onder u: nee, 'Creekdippin' for the First time' is niet beter dan het eerder dit jaar verschenen 'Rainy Day Music' van The Jayhawks, maar zeker ook niet slechter. Eén - één, en iedereen tevreden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234