Review: Martina Topley-Bird - Quixotic

Amper 18 was Martina Topley-Bird in 1995, toen ze met haar hese stem op 'Maxinquaye' - het debuut van haar toenmalige beau Tricky - 'I fuck you in the ass/Just for a laugh' zong. Als zangeres hield ze het drie platen bij Tricky uit, als lief iets min...

Amper 18 was Martina Topley-Bird in 1995, toen ze met haar hese stem op 'Maxinquaye' - het debuut van haar toenmalige beau Tricky - 'I fuck you in the ass/Just for a laugh' zong. Als zangeres hield ze het drie platen bij Tricky uit, als lief iets minder lang - al hield ze er wel een baby aan over.

'Quixotic', haar solodebuut, begint uitstekend. Een geneuriede gospel-intro van een minuut en dan vlám, de gitaar van Josh Homme op 'Need One', een gloedvolle rocksong waarin Topley-Bird, verder nog geholpen door Mark Lanegan, de intentieverklaring 'Lines you're feedin' me/Don't make a mark on me/I don't bruise so easily' de wereld instuurt. 'Lullaby' is een verontrustende jazzy koortsdeun, en 'Soulfood' klinkt Macy Gray-achtig, maar dan beter want James Bond-arrangeur David Arnold tekende voor de strijkers. Arnold en zijn orkest mogen ook nog eens alles uit de kast halen voor de betoverende afsluiter 'Stevie's (Day's of a Gun)', maar de rest van de plaat wordt helaas een weinig naar de knoppen geholpen door The Tricky Kid: hij producete de donkere triphopnummers 'I Still Feel', 'Sandpaper Kisses' en 'Ilya', en op 'Ragga' schurkt hij zich vocaal en anderszins tegen zijn zwoele, plagerige ex - iets waaraan beiden merkbaar plezier beleven. Wij hebben dat kat-en-muis-spelletje echter al een keer te veel gehoord: op 'Maxinquaye' maar vooral op 'Pre-Millennium Tension'.

Eén track steekt er op 'Quixotic' torenhoog bovenuit. Het heldhaftige 'Too Tough to Die' klinkt als de P.J. Harvey van 'Rid of Me' die de Chuck D van 'It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back' ontmoet: ritmisch zweepgeknal, heerlijke fuzz-gitaar, een oudenegersample én een knipoog naar Billie Holiday ('Seven states away they're doin'/Doin' the strange fruit swing/When they come down/You have to leave town'): hier wordt industriële blues uitgevonden. Een wereldnummer. Was 'Quixotic' niet zo geplaagd door nostalgie naar de Bristol-hoogdagen, we zouden het een schitterend debuut hebben genoemd, nu: halfgeslaagd.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234