Review: Metallica - Metallica

In het Oostblok pleegt men moorden om toch maar een exemplaar van de nieuwe Metallica in handen te krijgen, hier is die plaat gewoon in de winkels te koop, of sterker: wordt ze gratis door een platenmaatschappij ter beschikking gesteld om vervolgens ...

In het Oostblok pleegt men moorden om toch maar een exemplaar van de nieuwe Metallica in handen te krijgen, hier is die plaat gewoon in de winkels te koop, of sterker: wordt ze gratis door een platenmaatschappij ter beschikking gesteld om vervolgens in Humo met de grond gelijk te worden gemaakt.

Of niet soms? Wel, zoals Willy Claes zou zeggen: het betreft hier een complexe materie. Eén ding staat vast: heavy metal is plotseling hevig in de mode. Zelfs Bowie waagt zich aan heavy metal. Met vrij verbluffende resultaten, dat wel, maar toch: het is geen toeval dat Bowie uitgerekend nu graag Boeing 747 speelt. Tin Machine is een boeiende carrièrezet maar een carrièrezet. En vooraleer u denkt dat u in de verkeerde elpeebespreking bent gefloept: we kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat de verstandige, door de wol geverfde metalfan een beetje smalend staat te lachen om al die liefhebbers van 'betere rock' die zich nu met volle overgave op AC/DC en Co storten.

'Metallica' is de zesde Metallica-plaat maar de eerste die hier serieus wordt besproken. Nog altijd hebben wij moeite met het feit dat zelfs Metallica (altijd al het droogst klinkende heavy/speedmetal combo) zich aan overdoses bombast te buiten gaat. Nog altijd moeten wij lachen om de sérieux waarmee tekstschrijver James Hetfield zich over zaken als Dood, Oorlog, Kwaad en Verderf uitspreekt. Nog altijd krijgen wij de seskes van zinnen als 'Gazing up to the breezes of the heavens / On a quest, meaning, reason /Came to be; how it begun/All alone in the family of the sun'. Nog altijd moeten wij onszelf geweld aandoen (en zo zijn wij niet) om zo'n Metallica-elpee van A tot Z en met de glimlach uit te luisteren. Maar wel zijn wij te vinden voor de manier waarop de intro van 'Enter sandman' deze elpee op gang trekt (we gaan er spontaan bij headbangen), wel kunnen wij met open mond staan luisteren naar de manier waarop gitaar, bas en drums zich hier in de beste momenten in eikaar haken, wel stellen wij vast dat drummer Lars Ulrich doorlopend zéér creatief om zich heen mept. En zwaar onder de indruk zijn wij van 'Holier than thou': dit is pure TC Matic, folks (het lijkt wel 'The parrot brigade'), en van pure TC Matic krijgen wij nog altijd een kick om kick tegen te zeggen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234