null Beeld

Review: Mike Watt - Ball-hog or Tugboat?

'Ball-Hog or Tugboat?' is een vreemde, buitengewone plaat. Vreemd, door een wirwar van stijlen, stemmen en stemmingen, interludia, dwaalsporen, in stukjes gebroken songs, halve intro's, achtergrondkabaal, instrumentale experimenten, goeie voorzetten,...

'Ball-Hog or Tugboat?' is een vreemde, buitengewone plaat. Vreemd, door een wirwar van stijlen, stemmen en stemmingen, interludia, dwaalsporen, in stukjes gebroken songs, halve intro's, achtergrondkabaal, instrumentale experimenten, goeie voorzetten, valse kelders, wilde improvisaties: een boeltje, kortom, maar wel een buitengewoon boeltje. Vlotweg de helft (de bovenste) van de Amerikaanse rocktop heeft erin meegespeeld - eigenlijk moeten we zeggen: heeft het onderling tegen elkaar opgenomen, want 'Ball-Hog' is, en dat is een nieuw begrip in de muziek, een worstelplaat. Tussen de namen staan geen komma's, geen &, maar versus.
Het is de eerste soloplaat van Mike Watt, zevenendertig jaar oud, Amerikaans Punkpionier, ex-Minutemen, ex-fIREHOSE. Op een paar uitzonderingen na ('Maggot Brain', Tuff Gnarl') zijn alle nummers van zijn hand, hij bespeelt de bas, en af en toe zingt hij een stukje (gelukkig niet te veel: hij klinkt als een crisisversie van The Kingston Trio). De overblijvende tachtig procent heeft hij aan zijn vrienden uitbesteed: in een zestal dagen tijd, gespreid over enkele maanden en locaties, kwamen de leden van zijn dream team een eindje meejammen. In lukrake opstellingen: wie eerst kwam, maalde eerst.

In onze slaapkamer blijft hij aardig meegaan, maar hier is de term 'duizelingwekkend' nauwelijks toereikend; voor songs als 'Against the 70's', een ronkende aanklacht tegen de heilsprofeten van het Verleden (Eddie Vedder zingt, Nirvana's Krist Novoselic en Dave Grohl en Screaming Trees' Garry Lee Conner spelen); 'E-Ticket Ride' (een stoombad met Beastie Boy Mike D., de pasgeboren Coco Hayley Gordon Moore, Dochter Van, als backing vocaliste en Flea op lead bass); 'Tuff Gnarl' (een gierende Sonic Youth-jam met Lee Ranaldo, Thurston Moore, Steve Shelley en Dinosaur Jr. J Mascis); 'Max and Wells' (Mascis op gitaar, aangrijpend gezongen door Mark Lanegan); 'Sexual Military Dynamics' (Wayne Griffin op drums, Henry Rollins op Zichzelf). We houden niet zo van namedropping (tenzij het de onze is), maar in dit geval hebben we geen keus: leden van Porno for Pyros, Saccharine Trust, Bikini Kill en The Meat Puppets spelen mee. Frank Black schittert in het eenvoudige, subtiel oosters getinte 'Chinese Firedrill'. Dave Pirner van Soul Asylum zingt 'Tell 'm, Boy'. Lemonhead Evan Dando doet iets ongelooflijks met 'Piss-bottle Man', een eerbetoon aan Watts vader, een nummer dat vroeger door fIREHOSE werd gewraakt, wegens 'onspeelbaar'. 'Drove up from Pedro' is een licht melancholische brok autobiografie, over Watts bekering tot de punk: een gitaarpopsong met een jazzy ondertoon, op z'n Elly & Rickerts gezongen door Carla Buzolich. 'Constrastrijk' is een klein woord.
Het geheel klinkt zoals u, op basis van al het voorgaande, vermoedt (of vreest) dat het klinkt: oneffen, grillig, wild, lastig, provocerend en dwars.

'Ball-Hog or Tugboat' is een punkplaat voor gevorderden. Een worstelplaat, jazeker: Mike Watt versus U. Begin maar te bloeden: de beste heeft nu al gewonnen

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234