Review: Miles Kane op Rock Werchter 2014

Kwam lichaam, geest en hormonenhuishouding rearrangen: Miles Kane! En o ja: de bilfie wordt weldra een trend.

Groot-Brittannië kwam z'n kwaaie referenties uitwissen: Miles Kane is géén Mister Bean, geen lager klokkende hooliganhoofdman, geen saaie stiff upper lip-snor. Wel: de gentleman die omstandig z'n voeten veegt voor ie meisjesdromen betreedt. O, wat zag die hele Miles er weer verrukkelijk uit - pezig godenlijf, ontdekkingsreizende rattenkop. In die driesvannoteniaanse grijze broek leek z'n poep wel een door God geschminkt pistoleetje. En hemeltje, wat houden meisjes van door God geschminkte pistoleetjes.

'Inhaler' was een confettikanon geluk - het geluk waar britpop destijds in dealde aan grijnzende straatketjes. En alles wat volgde had een abonnement op de zon en een eeuwige lidkaart op de zomer. De bewijzen? Als 'First of My Kind' een mond was, was ie rood gelipstickt, ruikend naar fruitbier en dus perféct tongzoenbaar. 'Why' - nieuw nummer! - klonk als The Stones op hun tederst. Die Stones kwamen later nog letterlijk terug, toen Miles 'Give Up' verbouwde tot een zonnige versie van 'Sympathy for the Devil'.

Ach, Miles - zoveel meer dan gewoon een neefje van Alex, die hier morgen z'n monkeys laat swingen. Zijn bakkebaarden zeggen: stijl. Zijn gitaar zegt: Engeland doet nog mee op het WK. Zijn teksten zeggen: de liefde heeft het terras weer zitten onderschijten. En Jay Sharrock, zijn drummer, zegt: ik ben het Kindeke Jezus dat net z'n eerste wasbeurt kreeg in een badje whisky-cola.

In de intro van 'You're Gonna Get It' citeerde Miles 'Feel Good Hit of the Summer' van QOTSA. Hij speelde het met de overgave van een jonge hond die voor het eerst de mand verlaat om - Kenzo, wat doe je nou? - het been van de minderjarige dochter des huizes te berijden. Die nijdige trek waarmee Miles 'Come Closer' inzette oefen ik nu al drie jaar tevergeefs voor de spiegel. 'Don't Forget Who You Are' klonk heerlijk roerig, en 'Come Closer' was singalong voor levensdronken mensen.

Beetje mod, beetje uit de sixties geïmporteerde argeloosheid, beetje brit-brit-brit: het aantal m'en waarmee Miles geschreven moet, dient herbekeken. We zitten aan Mmmmmmiles.


Het moment

Een uur voor z'n concert kwam Miles Kane het VIP-dorp binnensloffen - de pseudo-backstage waar politici, onbetrouwbare bedrijfsleiders en mislukte journalisten - om 21 uur deel ik handtekeningen uit! - hun bier slobberen. Hij bestelde een cola, en hell, nog nooit heeft iemand zo cool een cola besteld.


Het publiek

Voor jongens was het moeilijk bij Miles Kane. De meisjesshorts voor het podium waren zo kort dat de bilfie een onontkoombare trend is, cameltoes annexeerden elke centimeter woestijn. En zijn meisjes ooit al zo blond geweest?


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234