Review: Moby - Hotel

Waarom kent de wereld Moby? Omdat hij zo slim/sluw was op 'Play' samples van vergeelde oude bluesnegers gebruikte om emoties op te roepen die je nooit in koele witte dance zal vinden. Die van uit het graf aan Moby doorgeseinde doorleefde stemmen ware...

Waarom kent de wereld Moby? Omdat hij zo slim/sluw was op 'Play' samples van vergeelde oude bluesnegers gebruikte om emoties op te roepen die je nooit in koele witte dance zal vinden. Die van uit het graf aan Moby doorgeseinde doorleefde stemmen waren een gimmick, maar het werkte. Welaan dan, why does my heart feel so bad als ik de nieuwe Moby beluister? Omdat die emotionele meerwaarde op 'Hotel' ontbreekt. Heartbreak Hotel? No way.

Vorig jaar nog maakte Moby onder de schuilnaam Voodoo Child een middelmatige undergroundplaat, want hij was 'de mainstream beu'. En nu heeft hij dus een mainstream-cd uit. Vorig jaar nog zei Moby in ettelijke interviews: 'Ik had die samples nodig omdat ik zelf niet kan zingen.' En wat doet onze vriend op 'Hotel'? Zingen!

Moby is zo slim geweest elke track te voorzien van een platvloerse hook en een meezingbaar refrein: 'Look at us we're beautiful' in 'Beautiful'; 'It's raining again' in het gelijknamige nummer (wedden dat hij hoopt dat het op festivals dan begint te regenen?); 'Lift me up oh la la la la' in 'Lift me up'... Banale teksten, voorspelbare melodieën - en Moby's allesbehalve charismatische robotstem maakt de zaken er niet beter op: zijn whine klinkt als koele electro die op de stembanden is geslagen. Ook de in allerijl ingehuurde schadebeperker Laura Dawn is geen aanwinst: een goeie maar allerminst grootse stem.

'Spiders' is volgens Moby 'glamourrock à la Bowie'. Een draaglijk nummer, maar ik denk niet dat zijn buurman gevleid is door de vergelijking. 'I Like that' werkt min of meer vanwege de juxtapositie van Laura's hete adem, Moby's onderkoelde parlando en de walvissen-sample die er geen is. Twee passabele songs dus, maar dan is het op. En dan beweert Moby in interviews dat hij 250 songs klaar had - ik mag er niet aan denken hoeveel slechter de andere zullen hebben geklonken.

Ook de beats stellen teleur: monotone vier/vier uit de seventies, banale cold wave uit de eighties, nog banalere boemboem uit postmodern electroland,('Very') en de oersaaie zero beats per minute van slome ballads als zijn versie van New Orders 'Temptation'.

Op zijn website juichte Moby onlangs nog een nieuwe uitvinding toe: een afstandsbediening waarmee je alle elektrische toestellen kan afzetten (blèrende promotionele televisies in warenhuizen; muzak op luchthavens en in wachtkamers en winkelcentra...). Ik vrees dat ik dat ding op zijn plaat zou richten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234