null Beeld

Review: Ms. John Soda - No P. Or D.

Het was alweer lang geleden - van 'Point' van Cornelius, 'Neon Golden' van The Notwist en die paar succulente tracks op Brandy's 'Full Moon' om precies te zijn - dat we nog eens een stel popsongs te horen hadden gekregen, dat zo uitgesproken modern k...

Het was alweer lang geleden - van 'Point' van Cornelius, 'Neon Golden' van The Notwist en die paar succulente tracks op Brandy's 'Full Moon' om precies te zijn - dat we nog eens een stel popsongs te horen hadden gekregen, dat zo uitgesproken modern klinkt als deze debuutplaat van Stefanie Böhm (zie ook Couch) en Micha Acher (The Notwist, Tied & Tickled Trio). 'No P. or D.' heeft precies één luisterbeurt nodig om het laagje retro-stof weg te blazen dat al die lekker weghappende The-groepjes (Strokes, Stripes, Hives, Vines) de voorbije maanden op onze trommelvliezen achtergelaten hadden. Er staan zoemende mijmerliedjes op ('Elusive', 'By Twos'), nerveuze tracks met naar American Analog Set en Stereolab zwemende grooves ('Misco', 'Hiding/Fading') en een geweldige streep gogo-pop met sleazy gitaren, oververhitte percussie en een hoogpolig orgeltapijt ('Go Check'). De sound van Ms. John Soda is kristalhelder, en de mood van de plaat kantelt voortdurend van dromerig naar up en weer terug. Geen seconde krijg je de indruk dat Böhm en Acher het te ver gaan zoeken, en toch weten ze in een dik halfuur zowat alle conventies van De Popsong binnenstebuiten te keren.

Zo klinken de gitaren op 'No P. or D.' vaak cleaner dan de electronica op de achtergrond - knarsende en pompende onderhuidse ritmes, digitaal geschraap, gesis en getik. Stefanie Böhms zang wordt voortdurend uiterst subtiel belaagd, vervormd en gesaboteerd. In 'Go Check' klinkt ze afwisselend lieflijk als je favoriete buurmeisje en koel als een eighties-synthpop-queen; in 'Misco' lijkt haar stem hier en daar zelfs heel even op te lossen in de dieper liggende lagen van de track. Böhm en Acher plakken hun zoete popmelodieën ook over gestroomlijnde electronica-structuren, waardoor de songs uitgerekt worden met lange, vaak erg mooie in- en outro's.

Net zoals bij Lali Puna hangt er een waas van melancholie over de songs van Ms. John Soda. Als Böhms zanglijn in 'Hiding/Fading' af en toe hapert, lijkt ze heel even op een idoru - zo'n Japans virtueel zangeresje - die een liedje zingt op een radiozender die even niet goed doorgestraald wordt, omdat de satelliet toevallig net door een wolk ruimtestof heen moet. Dit is weemoed uit het jaar 2025: suggestief, een tikkeltje onderkoeld, en lichtjes fantastisch.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234