null Beeld

Review: Muse op Rock Werchter 2015

Eén uur Muse is al véél Muse. Twee uur Muse? We zouden het aan den lijve ondervinden.

Geen zorgen: er levend uitgekomen: op het moment dat het vuurwerk ter afronding van Hermans jaarlijkse tuinfeest boven onze kop openplofte, stonden er namelijk nog vijftien minuten speeltijd op de klok. Onze vraag wat Matt Bellamy in hemelsnaam nog zou kunnen doen om dat laatste kwartier ook nog vol te stouwen, werd beantwoord met een droge knal: niets dus.

'Muse is pas Muse als ze de onzin die ze je komen verkopen ook op z'n minst een béétje zelf geloven. Matt Bellamy geloofde het in Werchter'

Maar laten we het hebben over wat de bende van Bellamy wél klaargespeeld kreeg in die andere zeven kwartier. Zichzelf een behoorlijke trap onder de taas verkopen, bijvoorbeeld. Nog niet eens zo heel lang geleden stond Muse nog op exact dezelfde plek, maar dan onder de vlag van Werchter Boutique. Het podium bestond toen uit een reusachtige nepfabriek, inclusief vuurbrakende schouwpijpen, verschuivende onderdelen en rondwandelende robots. Pas later zouden we beseffen dat het om een waarheidsgetrouwe replica ging van het Belgische Ministerie van Financiën, maar op het moment zelf hadden we wél al door dat muziek toen slechts bijkomstig was in de grote Matt Bellamy-revue. Bovendien kwam die voor een groot deel uit 'The 2nd Law': de Muse-plaat waarbij we het minst rouwig zouden zijn mocht een snode bezoeker die ooit gebruiken als onderlegger.

Nu? Buiten wat gedremmel in de marge over het al dan niet inzetten van drones tijdens het concert - spoiler: er waren er geen - was het Muse tussen nu en toen klaarblijkelijk weer menens geworden. Nieuwe plaat 'Drones' is dan wel niet de return to form geworden waarvan je stiekem wel wist dat die er toch niet zou komen, het is ook geen tweede 'The 2nd Law'. En dat is al veel. Bovendien is Muse pas Muse als ze de onzin die ze je komen verkopen ook op z'n minst een béétje zelf geloven. Matt Bellamy geloofde het in Werchter, voor het eerst sinds erg lang, leek het wel. Exit Het Witte Paard, welkom Werchter.

Dat er maar liefst twee uur voorzien was voor Bellamy en z'n bollenkraam, hielp natuurlijk ook. De setlist werd er niet eentje die samengeplukt was volgens het stramien 'de hits plus nieuw grut dat we nog willen lanceren', maar had ook plaats voor dingen als 'Micro Cuts' (elektrische barok), 'Uno' (het enige nummer van 'Showbiz'), 'Citizen Erased' (het rustpunt) en 'Apocalypse Please' (onheilspellend als een festivalkebab): materiaal dat je jarenlang niet kon horen omdat het weggestopt lag onder Bellamy's showtrap, en dat je nu, in die vorm, deed vermoeden dat dat wel degelijk zonde was.

Melige momenten dan? Jazeker: zowel opener 'Psycho' als die blaffende sergeant ervoor blijft toch vooral weer très cheesy, en zowel 'Dead Inside' als 'Madness' hadden weer opvallend veel nichten in de familie. Maar zoals ze in de VS al bewezen dit weekend: zo'n stel nichten in je parochie hoeft heus geen probleem te zijn.

undefined


Het moment

Na afloop werden er over de hele Werchter-wei brandjes aangestoken. Of het vreugdevuren waren, durfden we niet te vragen, maar die geur van brandend plastic krijgen we de eerste dagen onmogelijk nog uit onze kleren.


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234