null Beeld

Review: My Bloody Valentine op Pukkelpop 2009 (Marquee)

The Bony King of Nowhere en Bon Iver hadden vandaag de Ruiter van de Apocalyps al op een mid-sized pony laten langsrijden, maar nu passeerde-ie op een ronkend ros. My Bloody Valentine, of: wat er zoal aan hemelse teringherrie uit een gitaar kan komen.

Jeroen Maris

Loveless' - uit 1991 - was de oerschreeuw van de noise, en de baarmoeder van de postrock. Het is nog steeds een plaat waar men beter wat voorzichtig mee is: ze trekt diepe voren in de ziel, en mag daarom maar in gematigde doses gebruikt. Er staat voornamelijk lawaai op, maar het is wel hemels lawaai. En wie er durft naar te luisteren, eindigt geheid met een bonzende buis van Eustachius, bloeddoorlopen ogen en een ernstig aangetast joie de vie.

Maar mooie liedjes duren niet lang - let er maar ns op - en dus was Loveless' ook de neergang van My Bloody Valentine: te alomvattend om nog iets op te laten volgen. Het tweede deel van de jaren '90 was stil, het eerste van de jaren 2000 ook. Maar nu spelen ze toch weer, in de Marquee van Chokri bijvoorbeeld, en doen ze ons beseffen: dit is het spul waar een mens het voor doet.

Want My Bloody Valentine op Pukkelpop, dat was een wall of sound waarin een moeder haar jong niet meer terugvond, maar waarin de essentie niettemin nooit ondergesneeuwd raakte. Het moest pijn doen: wie zijn oren al niet verbrandde, voelde wel een vuurkegel venijnig worden in de borstholte. Gitaren keelden, jankten en snauwden, witheet als de cokes in een ouwe staalfabriek, en in die kathedralen van lawaai hokten de stemmen van Kevin Shields en Bilinda Butcher samen. Geen lichtje dat mocht blijven branden, geen illusie die lang kon leven: een precisiebombardement.

Wat een verademing trouwens om eens een groep te zien die, de eigen shoegaze attitude getrouw, ons niet het hof wenste te maken met valse complimenten, en niet om de haverklap vroeg om some fucking noise te maken - allicht omdat ze dat zélf al meer dan voldoende produceerde.

En oh, konden wij maar eens een avondje scrabbelen met chanteuse/gitariste Bilinda Butcher, deze keer in melancholisch blauw jurkje. Kwam ze één letter tekort om taxonomie' te vormen, we zagen het door de vingers, en lieten haar glorieus het spelletje winnen.


Hoogtepunt


Quote

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234