Review: Nathalie

Eén blik op de affiche van 'Nathalie' - een in een fluweelzwart topje en geile nylonkousen gehulde, zich als een boa constrictor rond een paal kronkelende Emmanuelle Béart - zou eigenlijk al moeten volstaan om u als een speer naar de biosco...

Eén blik op de affiche van 'Nathalie' - een in een fluweelzwart topje en geile nylonkousen gehulde, zich als een boa constrictor rond een paal kronkelende Emmanuelle Béart - zou eigenlijk al moeten volstaan om u als een speer naar de bioscoop te doen schieten. U zal niet worden teleurgesteld: wat u krijgt is inderdaad een zeer prikkelende en zinnelijke vertolking van Béart, die zich ontpopt tot een meer dan bekwame paaldanseres, maar daar bovenop krijgt u ook nog eens een goed doordacht en zeer humaan, in rood neonlicht badend psychologisch drama. Catherine (Fanny Ardant), een bourgeois-dame van in de vijftig, ontdekt dat haar echtgenoot Bernard (Gérard Depardieu) af en toe de liefde met een ander bedrijft. In een poging om toch iets van het verborgen seksleven van haar man te weten te komen, stuurt ze het hoertje Marlène (Béart) op hem af: 'Ik wil precies weten wat hij met jou doet,' zo luidt de opdracht ongeveer, 'Vertel me achteraf alle details.' (Wacht even: Manon Des Sources die het doet met haar filmvader Jean de Florette? Wow, kinky!) Tussen de bourgeois-dame en het hoertje ontstaat een merkwaardige, door pure eros geladen verknochtheid: Marlène - die er geen gras over laat groeien en in een café meteen aanpapt met Bernard - leidt Catherine binnen in een uit pornografische fantasieën opgetrokken wereld, terwijl Catherine - uit masochisme - zwelgt in de details die Marlène prijsgeeft. Allemaal heel herkenbaar, als u 't ons vraagt - ook wij willen op ieder moment van de dag weten waar ons droommeisje uithangt, wat ze aan het doen is, met wíe ze het doet, en hóe ze het doet, zelfs al rijt elk detail ons hart weer een beetje meer uiteen. Om maar te zeggen dat de drijfveren van de hoofdpersonages uit 'Nathalie' allemaal heel waarachtig en menselijk en begrijpelijk zijn. De mise-en-scène van regisseuse Anne Fontaine getuigt van een mooie, discrete schoonheid, maar vooral de vertolkingen zijn goud waard: wat een verademing om eindelijk nog eens enkele acteurs aan het werk te zien die zelfs in situaties die schrééuwen om een hysterische uitbarsting - zoals die waarin Catherine haar echtgenoot met zijn ontrouw confronteert - toch heel ingetogen blijven acteren, en gewoon even het puntje van hun linkeroorlel laten trillen. Zelfs de opgespoten lippen van La Béart beginnen eindelijk te renderen: het meisje ziet er tegenwoordig nét cheap genoeg uit om een hoertje te kunnen vertolken. Kinky klasse.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234