null Beeld

Review: 'Netsky' in Lotto Arena, Anwerpen

Dan heb je clubs veroverd over heel de wereld, festivalweides allerhande in de zak gestoken en zowat alle radiozenders verleid. Maar wat betekent het als je de eigen achtertuin nog niet plat gespeeld hebt? Weinig, dacht ook Netsky, en hij zette koers naar Antwerpen. Bestemming: Lotto Arena.

En of meneer Netsky stond te trappelen voor zijn thuismatch. Maar ook u in het publiek leek er wel érrug veel zin in te hebben. Het moet alweer van die verwarde Sabam-controleurs in ‘Basta’ geleden zijn dat we nog eens iemand zagen die zó op zoek was naar een feesje.

Zelfs met de lichten nog aan en met nog geen morzel Netsky in zicht was de hele Lotto Arena al rijp voor opname. Op de balkons kronkelde een wave die deed vermoeden dat we met de Rode Duivels al met beide benen in Brazilië stonden, en toen een confettikanon – wellicht té opgewonden voor wat zou komen – al afging nog voor de set goed en wel begonnen was, was het eerste delirium al nabij.

Een kruitvat van die afmetingen verdient ook een lont van formaat. Enter Netsky – voor de vrienden en zijn moeder nog altijd gewoon Boris Daenen uit Edegem, voor de rest van de wereld zo stilletjes aan een fenomeen. Bij het vallen van het gordijn ging het dak eraf, de Lotto Arena bleef de rest van de avond een openluchtzaal. Toen Daenen zich een keer vanachter zijn keyboard en vooraan het podium waagde, bleef u er zelfs bijna in – dat Boris een keytar om de nek had, na de neusfluit nog altijd het minst coole instrument ter wereld, deerde niemand.

Een jaar is Netsky ondertussen op de baan met zijn liveset. Tijd voor wat verandering, zal er achter de schermen gezegd zijn. Het resultaat was ook net dat: meer van hetzelfde, maar toch anders. De podiuminkleding werd iets verschoven, er werd wat vuurwerk tegenaan gesmeten, maar daartussen stond nog altijd dezelfde line-up met de nodige kilometers op de teller: Babl Keys op de – jaja – keys, Michael Schack -Michael Schuur in het Engels - mepte achter zijn elektrische drums onze herinneringen aan Milk Inc. weg, en MC Script zorgde voor het duwtje dat de zaal over de afgrond keilde.

Geen thuismatch zonder de doelpunten, geen Netsky meer zonder ‘Come Alive’. Tel daarbij ‘We Can Only Live Today’ met massagezang, ‘Iron Heart’ dat onthaald werd als een oude vriend, en Shameboy’s ‘Strobot’ dat de jas uitgeveegd werd, en de zitplaatsen in de Lotto Arena werden staanplaatsen. De echte staanplaatsen werden op hun beurt dan maar trampolines. Er werd dankbaar gebruik van gemaakt.

Een geslaagde thuiskomst, mag het heten, en aan het eind werd zowat iedereen bedankt die mee aan de weg getimmerd had. Een gemeend dankwoord, het is alweer een tijdje geleden. Vorig jaar nog in de AB, dit jaar in de Lotto Arena. Hé, Boris. Naast de deur is nog zo’n fijn zaaltje. Misschien eens overwegen voor volgend jaar?


Hoogtepunt

De poging van MC Script om net voor de bisronde zoveel mogelijk lawaai uit het verzamelde publiek te persen. Niet schrikken als de buren nu plots een petitie starten om de Lotto Arena te verhuizen naar de Scheldekaaien, jongens.


Laagtepunt

Achtduizend mensen die hun moves demonstreren, dat zijn veel verschillende stijlen. Niet allemáál een streling voor het oog, maar geen erg: we hadden onze mantel der liefde meegebracht.


Quote

‘I bet you’re gonna recognise this song from the first note’ – Altijd een gewonnen wetenschap als je al weet dat het volgende nummer ‘Come Alive’ zal zijn, MC Script.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234