null Beeld

Review: New Order - Substance 1987

Ooit heb ik ze ervan beschuldigd zich té gretig te wentelen in de naweeën van lan Curtis' zelfmoord. En terecht ook. Ze doen het nog steeds. Het is een belangrijk onderdeel van New Order geworden. Toen Curtis een streep onder Joy Division z...

Ooit heb ik ze ervan beschuldigd zich té gretig te wentelen in de naweeën van lan Curtis' zelfmoord. En terecht ook. Ze doen het nog steeds. Het is een belangrijk onderdeel van New Order geworden. Toen Curtis een streep onder Joy Division zette door zich een strop aan te meten, liet hij een stel jonge, verwarde culthelden achter. The Doors zonder Morrison.
Albrecht, Morris en Hook hadden weinig keus (een biljartcarrière zat er dus ook niet in), de vergetelheid induiken of gewoon doorgaan en proberen om de zware nalatenschap van zich af te schudden.

Door zich als jonge Werthers op het podium en als verwende klootzakken tegen de pers te gedragen creëerden ze een nieuwe mythe: New Order (het marketing- en designtalent van Factory-baas Tony Wilson en manager Rob Gretton stak een handje toe: een hoes zonder één spat informatie wil wel 'ns intrigeren). De muziek gleed langzaam weg van de gotische monotonie van de post-Curtisdagen naar cynische onheilsdisco. De eerste drie singles, 'Ceremony', 'Everything's gone green' en 'Temptation' (hier in een nieuwe, uitstekende versie) laten een groep met een donker, grimmig, maar, belangrijker, eigen geluid horen. De zweverige maar tegelijkertijd agressieve bas van Hook, beenharde drummachines, barokke keyboards en Albrechts ietwat verveelde stem: samen 'Blue Monday', een sarcastische, luide snier die alle Europese discotheken overspoelt. Na talloze remixes, super-edits en extra-long-aprés-ski-versions belandt de song op het bureau van Jos Baudewijn, die de intro geknipt vindt als indicatiefje voor 'Ha, die Micha!' Daar hadden ze niet van terug! Confusion' is er dan ook en jaagt slechts een tweede, goedkope discotheekhit na. 'Thieves like us' is er weer vlak op, ruime, naar hun doen vrolijke synthesizers mogen plots weer over echte drums waaien, terwijl Albrecht, dronken, iets romantisch over de liefde huilt. 'Perfect kiss', 'Subculture' en 'Shellshock', uit de 'Low-life'-periode, dragen de best of both worlds in zich. Misschien nog het best omschreven door mijn vriend B.: 'Het is als beboppen in St-Baafs'. B. hoort eigenlijk in een inrichting. '

Wilson & Gretton meet again

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234