null Beeld

Review: New Order - Waiting for the Sirens Call


New Order heeft een nieuwe plaat, het is hun achtste in vijfentwintig jaar, de titel is voor het eerst een zin, en - kon u vorige week al lezen (Humo 3368) - volgens bassist Peter Hook is ze definitely more New Ordery dan de comebackplaat 'Get Read...

Katia Vlerick


New Order heeft een nieuwe plaat, het is hun achtste in vijfentwintig jaar, de titel is voor het eerst een zin, en - kon u vorige week al lezen (Humo 3368) - volgens bassist Peter Hook is ze definitely more New Ordery dan de comebackplaat 'Get Ready' uit 2001. Vrij vertaald: de synthesizers hebben een fris likje verf gekregen, en er wordt weer duchtig richting dansvloer gelonkt. Willen Peter Hook, Bernard Sumner, Stephen Morris en Phil Cunningham (de vervanger van Gillian Gilbert, die de groep verliet om voor haar en Morris' zieke dochter te zorgen) daarmee hun status van dance-pioniers bevestigen? Feit is dat geen enkele groep de recente eighties-revival méér geïnspireerd heeft dan New Order. En feit is helaas ook dat de dansnummers op 'Waiting...' de zwakste van de hele plaat zijn. Zo heeft producer Stuart Price alias Jacques Lu Cont, die met zijn Rythmes Digitales de electrorevival zowat heeft uitgevonden, zijn Grote Voorbeelden opgezadeld met twee nummertjes die zich nog het best laten omschrijven als New Order-pastiches: 'Jetstream' (Ana Matronic van Scissor Sisters op backing vocals) en vooral 'Guilt Is a Useless Emotion' zijn vintage NO-disco - vrolijk, zorgeloos en très gay - maar ontberen die cruciale angst-factor die klassiekers als 'The Perfect Kiss' of 'Bizarre Love Triangle' zo doortastend dubbelzinnig maakte. In hetzelfde bedje ziek is 'I Told You So', een heupwiegend europopreggae-experimentje dat een aangename bries door de plaat doet waaien maar verder weinig om het lijf heeft.

Beter zijn de songs, en die zitten helemaal vooraan de plaat. De gewaagd rustige opener 'Who's Joe' wordt gedragen door dromerige synths, Hooks hoge bas en een goed bij stem zijnde Sumner, en hetzelfde geldt voor de titelsong en de poppy single 'Krafty'. Degelijke NO-synthpop met gepast wrange nasmaak, maar klassiekers zullen het nooit worden.

Waarmee we er niet langer omheen kunnen: 'Waiting for the Sirens' Call' is een teleurstellende plaat. Weinig of geen nummers die bijblijven, rommelig opgebouwd ook - of wat is de bedoeling van de garagerockstamper 'Working Overtime' helemaal aan het eind? Is het de leeftijd (de oorspronkelijke leden naderen de 50)? Lijden de heren aan het in it for the money-syndroom? Is met de strijdbijl ook het genie begraven? Wie mijlpalen als 'Power, Corruption & Lies' en 'Technique' niet kent, zal begot niet snappen wat er zo bijzonder is aan de groep New Order, en al helemaal niet waarom wij het - ondanks deze misser - doodjammer vinden dat ze helemaal onderaan de Werchter-affiche bungelen. Fingers crossed dat ze héél goed nadenken over hun setlist.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234