null Beeld

Review: Nicci French - Vang me als ik val

In weerwil van de eisen van het genre stapelden de laatste thrillers van Nicci French niet bepaald verrassing op verrassing. De nieuwe, 'Vang me als ik val' (Ambo/Anthos), komt er dan ook na een sabbatjaar, waarin Nicci Gerrard en Sean French hun qua...

Bart Vanegeren

In weerwil van de eisen van het genre stapelden de laatste thrillers van Nicci French niet bepaald verrassing op verrassing. De nieuwe, 'Vang me als ik val' (Ambo/Anthos), komt er dan ook na een sabbatjaar, waarin Nicci Gerrard en Sean French hun quatre-mains lieten rusten ten voordele van solowerk. Maar die rustperiode lijkt een maat voor niets te zijn geweest: net als alle Nicci French-heldinnen is Holly een pittige twintiger die de speelbal wordt van de omstandigheden, zodat de aangepaste titel 'Vang me als ik in herhaling val' zich opdringt.

Na een 'nietszeggend, zinloos, weerzinwekkend vluggertje' wordt Holly gestalkt door haar minnaar-van-één-nacht. 't Blijkt de opmaat te zijn voor meer ellende: algauw moet ze niet alleen wanhopig op zoek naar bescherming tegen haar one-night stand, maar ook tegen een ex-collega die door haar ontslagen werd, een steeds driester wordende dubieuze vriend, een galeriehouder van wie ze een peperdure installatie gekocht heeft en een gewelddadige loopjongen van onderwereldfiguren bij wie ze gokschulden heeft. Maar Holly heeft vooral nood aan bescherming tegen zichzelf; in een manische roes veroorzaakt ze immers zélf het onheil dat haar hoofd en haar leven in de war stuurt.

Holly's manie beslaat ruim tweederde van de roman: 26 hoofdstukken waar de lezer pijlsnel doorheen schiet, meegesleurd door de immer doorratelende Holly en haar rollercoaster-rit met bijna dodelijke looping. Maar spanning - toch het handelsmerk van Nicci French - komt er pas op minder dan veertig bladzijden van het einde: Holly slikt een overdosis pijnstillers en probeert na een passage in het ziekenhuis te 'ervaren hoe het leven eruitzag als je nuchter was'. Die gebeurtenissen volgen we door de ogen van haar beste vriendin, die gaandeweg ook inziet dat iemand Holly écht dood wil.

Net als in de politiek is één plus één drie: Nicci French is een vaardiger auteur dan Nicci Gerrard of Sean French. En net als in de politiek is ervaring cruciaal: Nicci French beschikt over genoeg vakmanschap om de beschrijving van een psychiatrisch geval tweehonderd vijftig bladzijden gaande te houden en een spannende plot op dertig bladzijden wervelend af te wikkelen. Maar fantastisch is het nergens: de manische karakterschets is niet radicaal of gewaagd genoeg, de ontknoping is stereotiep en Nicci French onwaardig. Het doet er niet zo vreselijk veel toe - in Humo's Boeken Top-10 duikt 'Vang me als ik val' deze week op nummer twee op, er werden meteen maar liefst 250.000 exemplaren gedrukt - maar deze roman is, Holly achterna, veel te onevenwichtig. Een nóg passender titel dringt zich op: 'Vang me als ik tussen twee stoelen val'.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234